................................................................ Διαδικτυακή Εφημερίδα με καθημερινή ενημέρωση για τον πολίτη ..............................................................
______________________________________________________________________________________________________________________
* Εβδομαδιαία ειδησεογραφική, οικονομική Eφημερίδα από το 1993 * Σύμβουλος Έκδοσης: Πάνος Σ. Αϊβαλής, - email: athenspress1@gmail.com
________________________________________________________________________________________________________________________

*

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό.Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη................................................................................................................ Νίκος Μπελογιάννης [1915-1952]
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

AΠΟΚΑΛΥΨΗ: «Σάπιο φαγητό σε συσσίτια της Εκκλησίας!»


 ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ 

Της ΝΕΚΤΑΡΙΑΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: «Σάπιο φαγητό σε συσσίτια της Εκκλησίας!»Ο Ιωάννης Αναστασίου ήταν ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας, που το τελευταίο πράγμα που περίμενε να του συμβεί ήταν να βρεθεί στους δρόμους. Γεννήθηκε το 1952 στην Αθήνα. Σπούδασε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις σε Ελλάδα και Γαλλία, παντρεύτηκε, δούλεψε όλη του τη ζωή ως ξενοδοχοϋπάλληλος σε μεγάλες τουριστικές μονάδες και εργάστηκε ως μεταφραστής σε τουριστικούς οδηγούς (μιλά αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά). Ζούσε καλά και αξιοπρεπώς μέχρι το 2005, όταν λόγω ενός προβλήματος υγείας δεν μπορούσε άλλο να εργάζεται. Τότε ήταν που η τράπεζα αποφάσισε να του πάρει το σπίτι.
Με υπολειπόμενο χρέος 3.000 ευρώ, του κατάσχεσαν το διαμέρισμα και τον πέταξαν στο δρόμο. Ήταν 22 Ιουνίου του 2006, όταν η τύχη τον εγκατέλειψε μια και καλή. Για παραπάνω από ένα χρόνο κοιμόταν έξω, σε ένα παγκάκι στο Πεδίον του Άρεως.
Η κραυγή του για βοήθεια βρήκε ανταπόκριση. Το 2007 ο Νομάρχης της Δράμας τού ανέθεσε μεταφράσεις γαλλικών. Δυστυχώς, όταν η σύμβασή του έληξε, ξαναβρέθηκε στο δρόμο. Φιλοξενήθηκε για λίγο σε ξενώνες του Ερυθρού Σταυρού. Η φιλανθρωπία τού άνοιγε την πόρτα εφήμερα.
Σάπιο φαγητό σε εκκλησιαστικό συσσίτιο
Μέχρι πρότινος σιτιζόταν στο εκκλησιαστικό συσσίτιο του Αγίου Νικολάου στα Πευκάκια, με φαγητό το οποίο, όπως δηλώνει αγανακτισμένος, «δεν τρωγόταν. Γεύμα αλληλεγγύης, αλλά σάπιο. Ψωμί 6 ημερών, αποκόμματα πίτσας», όπως μας καταγγέλλει με απελπισία. Μια μπαγιάτικη αγαθοεργία με τις ευλογίες της Εκκλησίας! Εκείνος αντέδρασε, εξομολογήθηκε στον υπεύθυνο ιερωμένο τα παράπονά του κι εκείνος, σε πνεύμα χριστιανικής αγάπης προφανώς, τον κατήγγειλε στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής, ζητώντας να συλληφθεί ο σύγχρονος Γιάννης Αγιάννης για εξακρίβωση των στοιχείων του… Πράξη ανεξήγητη για έναν ρασοφόρο, ταγμένο σε φιλάνθρωπες υπηρεσίες, εκτός εάν «παίζει» κάποιο ρόλο η γερμανική καταγωγή και η προτεσταντική (;) νοοτροπία του πατρός Γεωργίου Χάας της ενορίας του Αγίου Νικολάου στα Πευκάκια.
Τώρα πλέον βρίσκει ένα πιάτο φαγητό στο συσσίτιο του Δήμου Αθηναίων, όπου μας λέει ότι τα πράγματα έχουν βελτιωθεί πολύ.
Ζώντας κάτω απ’ τη γη…
Η πόρτα του υπογείου του ανοίγει. Το σπίτι μικρό και άβολο. Σκόρπια υπάρχοντα και βαλίτσες που εδώ και ενάμιση μήνα έχουν βρει στέγη. Το διαμέρισμα αυτό; Μια χείρα βοηθείας ή ίσως προεκλογική βοήθεια μιας μικρής αριστερής οργάνωσης που τον μάζεψε από το παγκάκι του. Ο Ιωάννης ήταν άραγε από τους αστέγους που του χαμογέλασε η τύχη; Θα το δούμε στο επόμενο δωμάτιο του σπιτιού του. Ένα μικρό βρώμικο μπάνιο χωρίς νερό. Η τύχη…, μειδιάζοντας, του επεφύλαξε διαμέρισμα χωρίς νερό. Αναγκάζεται, λοιπόν, να αγοράζει ή να γεμίζει μπουκάλια νερό και να κάνει μπάνιο μέσα σε μια πλαστική λεκάνη. Εδώ και ενάμιση μήνα βρίσκει απάντηση στην αδιαφορία της σπιτονοικοκυράς του να διορθώσει τη βλάβη.
Επιδόματα δεν μπορεί να έχει σαν θύμα μιας παράλογης γραφειοκρατίας. Δεν έχει περάσει το όριο ηλικίας που απαιτείται από το νόμο, ούτε έχει  65% αναπηρία. Το μόνο που ζητά είναι να μπορέσει να βρει μια δουλειά για να μπορεί να επιβιώσει. Μας δίνει το βιογραφικό του σημείωμα γιατί το μόνο που ζητά είναι να μπορέσει να ξαναφτιάξει τη ζωή του. Ο Ιωάννης κλείνει την ιστορία του με μια αβέβαιη ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Η φωνή του δε μιλάει μόνο για εκείνον, αλλά και για άλλους αμέτρητους νεόπτωχους συμπολίτες μας, που ζητούν πίσω όσα έχασαν, όχι αυτά που δεν είχαν ποτέ.
Να μην ξεχνάμε
Ζουν ανάμεσά μας, γύρω μας. Στις γωνιές των δρόμων κουρνιάζουν, κοιμούνται, επιβιώνουν, ονειρεύονται(;). Δεν είναι από τις μειονότητες. Είναι σαν κι εμάς, από εμάς. Με μια διαφορά: Η κρίση τούς «χτύπησε» την πόρτα πρώτα σε αυτούς, πριν την κλείσει πίσω τους και τους αφήσει στο δρόμο. Άστεγοι, άνεργοι, μικροσυνταξιούχοι, οι νεόπτωχοι του νεοφιλελευθερισμού που μαστίζει την πατρίδα μας, κατέληξαν στο υπόγειο της νεοελληνικής κοινωνικής πυραμίδας που (επι)ζούν και δε βασιλεύουν.
Οι νεόπτωχοι, κατηγορία ανθρώπων στην οποία βρίσκουμε άνεργους νέους, πτυχιούχους,  χαμηλόμισθους, που δύσκολα τα φέρνουν βόλτα, απολυμένους, μέλη μονογονεϊκών οικογενειών… Ένα σημαντικό κομμάτι των συμπολιτών μας ζει σήμερα στη χώρα μας κάτω από το όριο της φτώχειας και στερείται βασικών ανθρώπινων αγαθών και υπηρεσιών.
ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΜΕΛΙΝΑ ΒΑΡΒΑΡΕΖΟΥ


http://www.tsantiri.gr/apokalypseis/apokalipsi-%C2%ABsapio-fagito-se-sissitia-tis-ekklisias%C2%BB.html

Σάββατο, 5 Φεβρουαρίου 2011

Αννα Φιλίνη ως δημοτική σύμβουλος έχει αγωνιστεί για να προστατευθούν οι ελεύθεροι χώροι, οι χώροι μνήμης και οι χώροι πρασίνου της πρωτεύουσας με ιδιαίτερη ευαισθησία στις ανάγκες των λαϊκών συνοικιών


Σάββατο, 5 Φεβρουαρίου 2011

Αννα Φιλίνη

Είναι η νέα επικεφαλής του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων. Αρχιτεκτόνισσα και ζωγράφος, στέλεχος του νεοσύστατου κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς και πρώην βουλευτής του Συνασπισμού ασχολείται με τα του Δήμου από το 1990 και ως δημοτική σύμβουλος έχει αγωνιστεί για να προστατευθούν οι ελεύθεροι χώροι, οι χώροι μνήμης και οι χώροι πρασίνου της πρωτεύουσας με ιδιαίτερη ευαισθησία στις ανάγκες των λαϊκών συνοικιών

Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι; 
Μεγάλωσα με την προσμονή του έρωτα, σε όλους τους καιρούς. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί; 
Η αναζήτηση της δημιουργίας αμέσως μετά τη διευθέτηση των τρεχόντων.
Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια; 
Σήμερα το μεσημέρι μαζί με φίλους και συνεργάτες στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου.
Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σαςείναι... 
Ζω το ταξίδι με ελπίδα στον καιρό και εμπιστοσύνη στους συνταξιδιώτες και τα λίγα εργαλεία της τέχνης μου.
Το βασικό ελάττωμά σας...
Συχνά αφήνομαι στα πράγματα, χωρίς να σχεδιάζω και να προβλέπω όσα πιθανόν να χρειάζονταν .
Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια; 
Σε όσα γίνονται με ειλικρίνεια και δίχως υστεροβουλία.
Η τελευταία φορά που κλάψατε; 
Κάθε φορά μέσα στη μέρα που νιώθω ότι η μάνα μου δεν θα ξανάρθει κοντά μου.

Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Δεν σκέφτηκα ποτέ να ταυτιστώ με κάποια προσωπικότητα που θαυμάζω, ίσως μόνο σε δύσκολους καιρούς να αναζήτησα δυνάμεις στο μυθικό πρόσωπο του Οδυσσέα.

Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα; 
Σήμερα οι ήρωές μου είναι όσες και όσοι αγωνίζονται για την επιβίωση με αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη, δίχως ρητορείες και ιδιοτέλεια.

Το αγαπημένο σας ταξίδι...
Ταξίδι με πλοίο στο Αιγαίο, στις θάλασσες του Βορρά και στον Νείλο.

Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς ... 
Ο Καβάφης, ο Μποντλέρ, ο Εμπειρίκος και ο ποιητής της Οδύσσειας.

Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα; 
Τη συντροφικότητα. ....και σε μια γυναίκα;
Την ειλικρίνεια. Ο αγαπημένος σας συνθέτης...
Ο Ραχμάνινοφ το βράδυ, ο Βαμβακάρης τα μεσημέρια.

Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους; 
Η μελωδία της προηγούμενης νύχτας που μου κόλλησε στο μυαλό.

Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Κρατώ πάντα δίπλα μου τα ποιήματα του Καβάφη.

Η ταινία που σας σημάδεψε;
Η «Πεντάμορφη και το Τέρας» του Κοκτό που με τρόμαξε όταν ήμουν παιδί, αργότερα η «Ντόλτσε Βίτα» του Φελίνι που με δένει με τη δεύτερη πατρίδα μου.

Ο αγαπημένος σας ζωγράφος ... 
Στην εφηβεία μου ο Βαν Γκογκ, αργότερα ο Εγγονόπουλος, σήμερα ο Λούσιαν Φρόιντ.

Το αγαπημένο σας χρώμα...
Το χρώμα της θάλασσας πάνω σε κάθε πέτρωμα με κάθε καιρό, από το κίτρινο μέχρι το κόκκινο. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας; 
Οτι είμαι έτοιμη να ανταποκριθώ στην πρόσκληση για κάθε νέο ταξίδι που αξίζει.

Το αγαπημένο σας ποτό;
Το κόκκινο κρασί. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο; 
Για τις αναβολές που οδηγούν σε ματαίωση.

Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ΄ όλα; 
Απεχθάνομαι τη βία, παντού, στο σώμα ή την ψυχή και απ΄ όπου και αν προέρχεται.

Οταν δεν ασχολείστε με την αρχιτεκτονική ή τη ζωγραφική ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία; 
Να τριγυρνώ μέσα στην πόλη. Ο μεγαλύτερος φόβος σας...
Να χάσω τους αγαπημένους μου ανθρώπους.

Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα; 
Σε δύσκολες περιπτώσεις προτιμώ να σωπαίνω.

Ποιο είναι το μότο σας;
Να προσπαθούμε να ταυτίζονται οι πράξεις με τα πιστεύω μας.

Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε; 
Δεν είμαι έτοιμη για αυτήν την απάντηση.

Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει; 
«Πώς και ήρθες, βρε παιδί μου, στα μέρη μας;».

Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
Ζω μαζί με τους γύρω μου την αγωνία για τη σωτηρία του τόπου και της πόλης μου. 
*εφημ. ΤΑ ΝΕΑ 5.2.2011

Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

Hλικιωμένος συνελήφθη για επαιτεία στο Χαϊδάρι και το δικαστήριο, στο οποίο τον οδήγησαν, τον καταδίκασε σε φυλάκιση 10 ημερών


Ένα πρωτοφανές περιστατικό κοινωνικής αναλγησίας οδήγησε σε μια φοβερή περιπέτεια έναν 72χρονο με Αλτσχάιμερ, ο οποίος διαμένει στην Αθήνα.

Ο ηλικιωμένος συνελήφθη για επαιτεία στο Χαϊδάρι και το δικαστήριο, στο οποίο τον οδήγησαν, τον καταδίκασε σε φυλάκιση 10 ημερών. Ωστόσο, αντί να κρατηθεί στην Αθήνα σε ένα τμήμα μεταγωγών ή στον Κορυδαλλό, τον έστειλαν να εκτίσει την ποινή των μόλις 10 ημερών, που στην πραγματικότητα είναι μόνο 5 ημέρες, αφού πρόκειται για άτομο ηλικίας άνω των 65 χρόνων, στις φυλακές Κομοτηνής!
Το πιο εξωφρενικό είναι πως όταν ο ηλικιωμένος έφτασε στην Κομοτηνή, είχε ήδη εκτίσει την ποινή του στον δρόμο (!), καθώς διέσχισε επί μέρες όλη την Ελλάδα με την κλούβα της Αστυνομίας, που συγκέντρωνε υπόδικους από διάφορες πόλεις.
Το μεγάλο ερώτημα που απασχολεί τους πάντες είναι γιατί εξαντλήθηκε με αυτόν τον τρόπο η αυστηρότητα της Δικαιοσύνης σε έναν ηλικιωμένο άνθρωπο με σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Γιατί δεν εξέτισε την τόσο μικρή ποινή του στην Αθήνα, όπου και συνελήφθη, και γιατί έπρεπε να ενδιαφερθεί για την περίπτωσή του μόνο κάποιος στην άλλη άκρη της Ελλάδας, όπου κατέληξε.
Αξίζει να σημειωθεί πως η διοίκηση των φυλακών κράτησε για ένα βράδυ τον ηλικιωμένο για ανθρωπιστικούς λόγους, τον φρόντισε και προχθές τον συνόδευσαν στο ΚΤΕΛ για να πάει στην Αθήνα.
Εν τω μεταξύ, ο διευθυντής των φυλακών επικοινώνησε με το αστυνομικό τμήμα Χαϊδαρίου, προκειμένου να βρεθούν συγγενείς του ηλικιωμένου, αλλά κανείς δεν εντοπίστηκε.

UNICEF: Κάντε τον ψηφιακό κόσμο ασφαλέστερο για τα παιδιά - αυξάνοντας παράλληλα την πρόσβαση στο διαδίκτυο προς όφελος των πιο μειονεκτούντων

Αθήνα, 11 Δεκεμβρίου 2017 UNICEF: Κάντε τον ψηφιακό κόσμο ασφαλέστερο για τα παιδιά - αυξάνοντας παράλληλα την πρόσβαση στο διαδ...