................................................................ Διαδικτυακή Εφημερίδα με καθημερινή ενημέρωση για τον πολίτη ..............................................................
______________________________________________________________________________________________________________________
* Εβδομαδιαία ειδησεογραφική, οικονομική Eφημερίδα από το 1993 * Σύμβουλος Έκδοσης: Πάνος Σ. Αϊβαλής, - email: athenspress1@gmail.com
________________________________________________________________________________________________________________________

*

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό.Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη................................................................................................................ Νίκος Μπελογιάννης [1915-1952]
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

Οικολογικό «ναι» στον Καμίνη και «όχι» στον Κλακλαμάνη...

Ελευθεροτυπία, Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010

«Αντέχει η Αθήνα και Μνημόνιο και Κακλαμάνη και Χρυσή Αυγή;» το ερώτημα που θέτει η δημοτική κίνηση των Οικολόγων Πράσινων στον Δήμο Αθηναίων εν όψει του δεύτερου γύρου.


 Υπέρ της υποψηφιότητας Καμίνη στην Αθήνα   και της καταψήφισης του Ψωμιάδη στην Κεντρική Μακεδονία τάχθηκαν οι Οικολόγοι Πράσινοι, οι οποίοι παρουσίασαν χθες τις προτάσεις τους για το δεύτερο γύρο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών.
Η «Οικολογική Αθήνα» υποστηρίζει ότι ο Γιώργος Καμίνης αποτελεί τη σοβαρή και ανεξάρτητη επιλογή για να γυρίσει η Αθήνα σελίδα και στέλνει το εξής μήνυμα: «Στις 14 Νοεμβρίου δεν δίνουμε σε κανέναν λευκή επιταγή με την αποχή μας».
   Στη Μακεδονία   
Η κίνηση «Οικολογία Αλληλεγγύη» στην Κεντρική Μακεδονία επισημαίνει: «Δεν αδιαφορούμε για το αποτέλεσμα. Θεωρούμε κρίσιμο να μην επεκταθεί και στους υπόλοιπους νομούς η κακοδιοίκηση του καθεστώτος Ψωμιάδη».
Στις υπόλοιπες περιφέρειες και τους δήμους η εκτελεστική γραμματεία του κόμματος αναφέρει ότι οι πολίτες που εμπιστεύθηκαν την περασμένη Κυριακή τους πράσινους υποψήφιους και συνδυασμούς έχουν την ωριμότητα να καθορίσουν οι ίδιοι τις επιλογές τους χωρίς κομματικές υποδείξεις.
Για τις περιφέρειες Θεσσαλίας, Πελοποννήσου έστειλαν ερωτήσεις στους υποψηφίους και τις απαντήσεις τις θέτουν υπ' όψιν των φίλων ψηφοφόρων στο http://greenpeloponnisos.wordpress.com και http://menoumethessalia.blogspot.com

Γ. Καμίνης: Ο Ν. Κακλαμάνης μετέφερε προεκλογικό υλικό με οχήματα του δήμου

Τον Νικήτα Κακλαμάνη κατήγγειλε ο Γιώργος Καμίνης υποστηρίζοντας ότι ο δήμαρχος Αθηναίων χρησιμοποιούσε όχημα καθαριότητας του Δήμου Αθήνας για να μεταφέρει προεκλογικό υλικό. Ο υποψήφιος με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ για τον δήμο της Αθήνας, έδωσε στη δημοσιότητα και φωτογραφικό υλικό.
Η ανακοίνωση του κ. Καμίνη αναφέρει:
Στις φωτογραφίες εικονίζεται όχημα της υπηρεσίας καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων να χρησιμοποιείται για τη μεταφορά προεκλογικού υλικού του απερχόμενου δημάρχου Νικήτα Κακλαμάνη.
Οι φωτογραφίες έχουν ληφθεί στην οδό Πατησίων 237, την Πέμπτη 11 Νοεμβρίου, και ώρα 20:00.











Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

Παρίσι, Βερολίνο και Βιέννη ψηφίζουν... Γιώργο Καμίνη




           Στήριξη από Ευρωπαίους δημάρχους                 


Ο δήμαρχος Παρισιού Μπερτράν Ντελανοέ
Ο δήμαρχος Παρισιού Μπερτράν Ντελανοέ   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )


Αθήνα
Παρίσι, Βερολίνο, Βιέννη καλούν Αθήνα: «Ο Καμίνης μπορεί να αλλάξει την πόλη». Αυτό το μήνυμα έστειλε την Πέμπτη ο δήμαρχος του Παρισιού Μπερτράν Ντελανοέ που ένωσε τη φωνή του, υπέρ του υποψηφίου δημάρχου του Δήμου Αθηναίων Γ.Καμίνη, μαζί με εκείνες του δημάρχου Βερολίνου Κλάους Βοβεράιτ και της αντιπροέδρου των Πρασίνων στη Βιέννη Μαρίας Βασιλάκου.
Όπως αναφέρει Το Βήμα, την Παρασκευή, το μήνυμα στήριξης του σοσιαλιστή που κέρδισε το 2001 τον δήμο του Παρισιού από τη Δεξιά, και επανεξελέγη στη δημαρχία, δεν ήρθε... ουρανοκατέβατο. Το επιτελείο του κ. Καμίνη κατά την κατάρτιση του προγράμματος του συνδυασμού «Δικαίωμα στην Πόλη» αναζήτησε λύσεις σε προβλήματα της ελληνικής πρωτεύουσας αξιοποιώντας τις εμπειρίες από τις τρεις ευρωπαϊκές πόλεις, Βιέννη, Βερολίνο και Παρίσι, και με τη βοήθεια του τμήματος Διεθνών Σχέσεων του ΠΑΣΟΚ.
Ο κ. Ντελανοέ, όπως πριν από λίγες ημέρες ο δήμαρχος του Βερολίνου και η κ. Βασιλάκου, περιέγραψε τον κ. Καμίνη ως έναν άνθρωπο που «έχει φιλοδοξίες για την πόλη του και είναι αποφασισμένος για καθημερινή δράση για τους συμπολίτες του».
Σημείωσε μάλιστα ότι η προηγούμενη ιδιότητά του ως Συνηγόρου του Πολίτη «του επιτρέπει να γνωρίζει από πρώτο χέρι τις ανάγκες και τις προσδοκίες τους προκειμένου να υπερασπιστεί με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντά τους». 
Εστιάζοντας στο πρόγραμμα του κ. Καμίνη για την Αθήνα, το χαρακτήρισε «ρεαλιστικό και φιλόδοξο», ενώ παράλληλα παρατήρησε ότι αυτό συνδυάζει «τις αξίες του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης, για τις οποίες οι προοδευτικές δυνάμεις μπορούν να είναι υπερήφανες. Συνδυάζει επίσης την πλούσια ιστορία της ελληνικής πρωτεύουσας με τα σύγχρονα στοιχεία, που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξή της». Μάλιστα ο κ. Ντελανοέ εξέφρασε την πεποίθησή του ότι η Αθήνα «έχει ανάγκη από έναν δήμαρχο τέτοιου βεληνεκούς. Έχει ανάγκη από έναν δήμαρχο, ο οποίος θα μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της σημερινής Αθήνας, έτσι ώστε η Αθήνα να γίνει και πάλι μια σύγχρονη, διεθνής μητρόπολη, με σεβασμό στο περιβάλλον».
Στήριξη και από Αθήνα
Στήριξη στον Γιώργο Καμίνη προσφέρουν με κείμενό τους και ο τέως βουλευτής Λεωνίδας Κύρκος, ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος, ο διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη Άγγελος Δεληβοριάς, ο μουσικοσυνθέτης Σταύρος Ξαρχάκος, ο συγγραφέας Νίκος Δήμου, ο συγγραφέας Μισέλ Φάις, ο συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης, ο πανεπιστημιακός Μάκης Καβουριάρης, ο πανεπιστημιακός Θάνος Βερέμης, ο τέως πρόεδρος του ΔΣΑ Αντώνης Ρουπακιώτης, ο δημοσιογράφος Γκασμέντ Καπλάνι, ο δημοσιογράφος Ριχάρδος Σωμερίτης, η εκδότρια Άννα Πατάκη.
Newsroom ΔΟΛ

Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

Μια αναπάντητη κλήση...

Ο Amir που γνώρισα...

Θυμάστε ένα προσφυγόπουλο τον Αμίρ;
Τον έδειξαν οι ειδήσεις του Άλφα πριν δυο χρόνια.
Τον είχε αναφέρει, αν θυμάμαι καλά, κι ο Λαζόπουλος
Ήταν ένα προσφυγάκι που έλεγε:
"Θέλω ένα σπίτι με Χαρά"
Έεε, πρόσφατα γνώρισα τον Αμίρ, έναν Αμίρ.
Αιγύπτιος είναι, 29-30 χρονών, μικροκαμωμένος, με λεπτή μακρυά φαβορίτα κι ένα τσουλούφι κοκοράκι.
Ζήταγε δουλειά... σκέφτηκα λίγο και μετά του είπα να έρθει.
Του έδειξα και άρχισε να δουλεύει.
Έπεσε με τα μούτρα στην δουλειά και μετά έλεγε: να κάνω κι αυτό; να κάνω κι εκείνο;
Έκανε ζέστη και μετά από μερικές ώρες είπε: "Ζέστη σήμερα"
Του πήγα ένα ποτήρι νερό και έπιασα να τον βοηθάω, αλλά γρήγορα τα
παράτησα.
Του έπιασα κουβέντα.
Ο Αμίρ είχε τελειώσει πανεπιστήμιο, ήταν δάσκαλος
έφυγε από την πατρίδα του επειδή δεν είχε δουλειά.
Πρόσφατα παντρεύτηκε στην Αίγυπτο και η γυναίκα του ήταν έγκυος 4
μηνών
Ένιωσα τον Αμίρ να έχει κουραστεί... και κάποια στιγμή κατά τις 3 το
μεσημέρι χτύπησε το τηλέφωνό του
Χτύπησε μερικές φορές και μετά σταμάτησε, χωρίς να απαντήσει ο Αμίρ.
Αλλά τα μάτια του έλαμψαν ...
σκουπισε ένα δάκρυ από τα μάτια του ...
-- Γιατί, δεν απαντάς του λέω;
-- Η γυναίκα είναι, μου λέει
-- ... θέλεις να της τηλεφωνήσεις από το δικό μου; ψέλλισα
-- Όχι, χτυπάει το τελέφωνο και ξέρω ότι με σκέφτεται ... Εγώ, θα της
χτυπήσω το βράδυ...
Και συνέχισε να δουλεύει με πιο μεγάλη όρεξη, λες και η μακρινή του
Αγάπη, του έδιωξε όλη την κούραση...

To hamomilaki
http://hamomilaki.blogspot.com/2010/11/amir-mia-anapantiti-klisi.html

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

Γκαζμέντ Καπλάνι δημοσιογράφος: Ως πότε θα είμαστε πολίτες “φαντάσματα”;



Ως πότε θα είμαστε πολίτες “φαντάσματα”;
Ο Γκαζμέντ Καπλάνι είναι γνωστός δημοσιογράφος στην εφημερίδα “Τα Νεα”. Ο ίδιος ήρθε πριν 20 χρόνια ως μετανάστης από την Αλβανία στην Ελλάδα. Το βιβλίο του “Μικρό ημερολόγιο συνόρων” (Εκδόσεις Λιβάνη)   φέτος κυκλοφόρησε και στην Αγγλία με τίτλο “A Short border handbook”. Τον ρωτήσαμε, ποια είναι η ματιά των μεταναστων στις εκλογές και την νίκη Παπανδρέου.

Μιλτιάδης Ούλιος:
Το αποτέλεσμα των εκλογών έδειξε ότι οι Έλληνες πολίτες δεν ήταν πλέον ευχαριστημένοι με την κυβέρνηση Καραμανλή. Κάτα πόσο ισχύει αυτό και για τους μετανάστες στην Ελλάδα;

Γκαζμεντ Καπλάνι:
Καταρχήν να πούμε ότι κάθε φορά που έρχονται εκλογές, είτε βουλευτικές είτε δημοτικές, οι μετανάστες στην Ελλάδα νιώθουν ακόμα πιο ξένοι. Ζουν εδώ 15-20 χρόνια, πληρώνουν φόρους, πληρούν όλες τις υποχρεώσεις τους και δεν έχουν το βασικό δημοκρατικό δικαίωμα, εκείνο της ψήφου. Αισθάνονται με λίγα λόγια πολίτες φάντασμα. Τώρα όσον αφορά την κυβέρνηση Καραμανλή έχω την εντύπωση, ότι οι μετανάστες την έβλεπαν με μεγάλη ανησυχία ειδικά μετά την στροφή που έκανε τελευταία, υιοθετώντας όλο και πιο πολύ την ατζέντα της άκρας δεξιάς, σε λεξιλόγιο και πράξεις.

Πάντα ήταν προβληματική η θέση των μεταναστών στην Ελλάδα αλλά έγιναν ξανά αποδιοπομπαίοι τράγοι όπως συνέβαινε το 1991 και το 1992. Νομίζαμε ότι είχε ξεπεραστεί εκείνη η εποχή. Φαίνεται ότι γυρίσαμε πίσω ολοταχώς και σε αυτό το θέμα. Είναι ενδεικτικό ότι όλη την εκλογική εκστρατεία η συζήτηση γινόταν για τους λαθρομετανάστες. Εκτός από τους μετανάστες χωρίς χαρτιά, που είναι ένα υπαρκτό θέμα στην Ελλάδα, υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες, νόμιμοι, που εδώ μεγαλώνουν ή εδώ γεννιούνται, εδώ πληρώνουν φόρους, εδώ θα πεθάνουν και θα θαφτούν κατά πάσα πιθανότητα και όταν έρχονται οι εκλογές αισθάνονται πολίτες φαντάσματα.

Μ.Ο.:
Με την νίκη του ΠΑΣΟΚ τι περιμένουν οι μετανάστες στην Ελλάδα τώρα από την νέα κυβέρνηση;

Γ.Κ.:
Εάν οι Έλληνες πολίτες πάσχουν από έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς και το κράτος οι μετανάστες πάσχουν στο πολλαπλάσιο. Καμία κυβέρνηση δεν θέλησε πραγματικά να συζητήσει σοβαρά το θέμα. Το κύριο πρόβλημα, θεωρώ εγώ, είναι ότι οι μετανάστες στην Ελλάδα αντιμετωπίστηκαν από όλες τις κυβερνήσεις ως “ιστορικό ατύχημα”. Έτσι αντιμετωπίστηκαν πάντα με καχυποψία και δεν διστάζω να πω πέρασαν και περνούν από απίστευτα καψώνια. Ίσως γιατί ορισμένοι πολιτικοί στην Ελλάδα πιστεύουν στα αλήθεια ότι οι μετανάστες θα φύγουν μια μέρα από την Ελλάδα. Να μην σας εκπλήσσει καθόλου αυτό. Υπάρχουν πράγματι από αυτούς που παίρνουν αποφάσεις που το πιστεύουν ακόμα αυτό!
Όσον αφορά την καινούργια κυβέρνηση που θα έχουμε, οι θέσεις του Γιώργου Παπανδρέου ειδικά στο θέμα των παιδιών των μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα και των βασικών δικαιωμάτων που θέλει να τους δοθούν, έχουν μεγάλη απήχηση ανάμεσα στους μετανάστες. Εύχονται μόνο να μην διαψευστούν πάλι αυτή την φορά. Να θυμίζω εδώ απλά πως στην Ελλάδα υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες πλέον παιδιά μεταναστών που γεννιούνται, μεγαλώνουν, εκπαιδεύονται στο ελληνικό δημόσιο σχολείο, θεωρούν τους εαυτούς τους Έλληνες, θεωρούν την Ελλάδα πατρίδα τους και που το κράτος όταν αυτά τα παιδιά συμπληρώνουν δεκαοκτώ χρονών τα αντιμετωπίσει σαν να ήρθαν χθες. Πρέπει να έχουν ένσημα για να μπορούν να παραμείνουν στην χώρα αλλιώς απελαύνονται. Στην πατρίδα των γονέων τους φυσικά γιατί οι ίδιοι πατρίδα τους θεωρούν την Ελλάδα. Πρόκειται για μια τραγελαφική κατάσταση που δεν τιμά μια δημοκρατική χώρα, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που τσακίζει και γκετοποιεί παιδιά τα οποία θα μπορούσαν να προσφέρουν πολλά στην Ελλάδα…

Μ.Ο.:
Αρχές της χρονιάς η μετανάστρια Κωνσατνίνα Κούνεβα, η οποία αγωνιζόταν ως συνδικαλίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών που δουλεύουν όπως και η ίδια ως καθαρίστριες στην Ελλάδα, δέχτηκε μια επίθεση όταν ένας άγνωστος τις έριξε βιτριόλη στο πρόσωπο. Ακόμη όμως δεν έχει παρουσιαστεί δράστης. Ποια είναι η εκτίμησή σου;

Γ.Κ.:
Η περίπτωση της Κούνεβα αποτελεί μια από τις πιο μαύρες σελίδες. Δυστυχώς μέχρι τώρα τίποτα δεν έχει γίνει και φοβάμαι πάρα πολύ ότι δεν υπάρχει θέληση να γίνει κάτι. Τον τελευταίο καιρό, ειδικά μετά τις ταραχές του Δεκέμβρη, πρέπει να πούμε ότι παρακρατικά και ακροδεξιά στοιχεία επιτίθενται και απειλούν ανοιχτά Έλληνες και μετανάστες. Η περίπτωση Κούνεβα είναι σημάδι μιας βίας που θέλει να γυρίσει την Ελλάδα δεκαετίες πίσω. Κρίμα που μέχρι τώρα οι δράστες χαίρουν τουλάχιστον ανοχής. Εύχομαι να μάθουμε ποιοι είναι οι αληθινοί δράστες. Το εύχονται αυτό όλοι αυτοί που θέλουν να δουν την Ελλάδα μια χώρα δημοκρατική και ευνομούμενη, όχι μια χώρα που την λυμαίνονται οι τρομοκράτες και οι παρακρατικοί.

Συντάχθηκε απο τον/την Μιλτιάδη Ούλιο
http://www.europolitis.eu

Η φωτογραφία του μήνα...


Φωτό:

Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Μίκης Θεοδωράκης:Μοναδικός πλέον δρομος για το Λαό είναι η ανυπακοή

...και η οργάνωση ενός μαζικού λαικού κινήματος.Η χώρα από χθές κυβερνάται από μια μικρή μειοψηφία.Νέες ηγεσίες θα βγούν από το Λαό.Αυτοί που πρόδωσαν θα πρέπει να τιμωρηθούν.

Μία συνάντηση των Επιτροπών εργαζομένων και ανέργων του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ χθές βράδυ με τον μεγάλο μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη εξελίχτηκε σε μία σημαντική πολιτική συζήτηση και άκρως ενδιαφέρουσες δηλώσεις.
Την επομένη ακριβώς των εκλογών ο Μίκης Θεοδωράκης επισήμανε ότι η χώρα κυβερνιέται πλέον και επίσημα από μία μικρή μειοψηφία η οποία προσπαθεί να επιβάλει πολιτικές με τις οποίες δεν συμφωνεί η πλειοψηφία του λαού.
Κατά τη συζήτηση τόνισε επανειλημένα ότι ο μόνος τρόπος αντίδρασης του λαού είναι η επίδειξη ανυπακοής σε κάθε τομέα, όπως άρνηση πληρωμής φόρων, διοδίων,λογαριασμών ΔΕΗ κλπ.,ενώ συγχρόνως προέβλεψε ότι η εσωτερική ιδεολογική ζύμωση που έχει αρχίσει στην κοινωνία με τη μορφή δημιουργίας και λειτουργίας επιτροπών όπως αυτές του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ σε διάφορους τομείς και χώρους,θα ενταθεί.
Στόχος σύμφωνα με τον Μίκη Θεοδωράκη θα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός μαζικού λαικού κινήματος που θα κάνει τις βασικές αλλαγές που χρεάζεται η χώρα.Από αυτό ακριβώς το λαικό κίνημα θα βγούν και οι νέες ηγεσίες που χρειάζεται ο τόπος.
Ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης ανέφερε χαρακτηριστικά ότι η κυβέρνηση είχε στις αρχές του χρόνου δυο προσφορές άμεσης οικονομικής κάλυψης του ελληνικού οικονομικού προβλήματος με πολύ ευνοικούς όρους απο την Ρωσική και Κινεζική κυβέρνηση τις οποίες δεν αποδέχτηκε,ενώ αποκάλυψε στοιχεία για τη διχοτόμηση του Αιγαίου, χαρακτηρίζοντας τα παραπάνω προδοσία η οποία θα πρέπει να τιμωρηθεί..
Προανήγγειλε ομιλία του την 1η Δεκέμβρη εφ όλης της ύλης με την οποία όπως χαρακτηριστικά ανέφερε θα ανάψει μία σπίθα για την δημιουργία κινήματος πολιτών, το οποίο σε καμμία περίπτωση δεν θα αποτελεί ένα ακόμη κόμμα.

Η συνάντηση του Μίκη Θεοδωράκη με μέλη των Επιτροπών εργαζομένων και ανέργων του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ,έγινε στο θέατρο ΑΛΦΑ όπου παίζεται το έργο του Ντάριο Φο ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ..ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΤΙΠΟΤΑ από το θίασο του Στέφανου Ληναίου και της Έλλης Φωτίου.Μία θεατρική παράσταση γεμάτη πολιτικό λόγο που παραπέμπει άμεσα στην ελληνική επικαιρότητα, την οποία δεν θα πρέπει να χάσει κανείς.

Βίντεο της συζήτησης στο STOPCARTEL TV η στο

Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Δημοσιευμένες Μικρές Αγγελίες στα 1880

Διαβάζοντας τις μικρές αγγελίες, που δημοσιεύτηκαν στον Αθηναϊκό Τύπο στα τέλη του 1800, παρακολουθούμε την αγωνία των απλών ανθρώπων να δαμάσουν τη ζωή τους και να αντιταχθούν στο πεπρωμένο τους. Οι γενιές των Ελλήνων που έτυχε να ζήσουν μετά το 1880, για πρώτη φορά μπορούσαν να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους, να επιλέξουν το επάγγελμα τους, να σπουδάσουν (άντρες και γυναίκες), να  εκμεταλλευτούν την, έστω και, λιγοστή αποταμίευση των προγόνων τους.
Ας παρακολουθήσουμε ορισμένες μικρές αγγελίες, που συνέλεξε η  Κούλα Ξηραδάκη (Η Αθήνα πριν 100 χρόνια, εκδ. Κέδρος). Οι αγγελίες είχαν δημοσιευτεί  στον Αθηναϊκό Τύπο του 1880 (οι τίτλοι και τα σχόλια των αγγελιών είναι του υπογράφοντος):

1. Ο γαμπρος, το ορφανό και η …ραπτομηχανή
Αγγελία από τον Αθηναϊκό Τύπο του 1880:
«Ζητείται γαμβρός δια κόρην ορφανήν, ηθικοτατατην, προτιθεμενη να τον ακολουθήση μετά τον γάμον ακόμα και εις την Αμερικήν. Η κόρη πλην των ψυχικών χαρισμάτων διαθέτει και ραπτομηχανήν»
Σημείωση: Πάντως το μεγαλύτερο προσόν της ηθικοτάτης κόρης ήταν ότι ο γαμπρός δε θα είχε πεθερά (ορφανή)
2. Πόσο στοιχίζει ένα ιδιαίτερο μάθημα σήμερα;
Aγγελία από τον Αθηναϊκό Τύπο του 1880:
«Ελληνις αριστούχος της γαλλικής, παραδίδει μαθήματα αντί τροφής (ένα γεύμα δι έκαστον μάθημα). Πληροφορίαι εις τα γραφεία της «Εφημερίδας των Κυριων», οδός Φιλλελήνων, έναντι αγγλικανικής εκκλησιας»
Σημείωση :  Αν υπολογίσετε ότι, στην εποχή μας, ένα ιδιαίτερο μάθημα Ιταλικής γλώσσας τιμολογείται προς 15 ευρώ, τότε με δυσκολία θα έχετε «ένα γεύμα δι έκαστον μάθημα», για να μη νομίζετε ότι έχει αλλάξει πολύ η ζωή των καθηγητών τα τελευταία 120 χρόνια. Πάντως, είναι, επίσης, αλήθεια ότι ορισμένα, ελάχιστα,  ιδιαίτερα μαθήματά τιμολογούνται προς 50 ευρώ την ώρα.
3. Και φοιτητής και ….δούλος
Aγγελία από τον Αθηναϊκό Τύπο του 1880:
«Νέος χρηστός εξ επαρχίας ζητεί οικίαν, ινα υπηρετών ως δούλος αντί στέγης και λιτού γεύματος, να δύναται να παρακολουθεί τας σπουδάς του εις το Πολυτεχνείον κατά τας απογευματινές ώρας» 
Σημείωση: Ευτυχώς ο σημερινός φοιτητής δε χρειάζεται να δημοσιεύσει τέτοιες αγγελίες!! Ίσως γιατί «κατά τας απογευματινάς ώρας» o “αυθεντικός” φοιτητής μας παίρνει τον πρώτο του καφέ!! (και, μεταξύ μας, καλά κάνει).

Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2010

«Η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο» το ρηθέν υπό Κωνσταντίνου Καραμανλή

Η αδύνατη Μεταπολίτευση
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΛΤΣΟΣ*

Τα απολύτως ύποπτα δημοσιεύματα που είδαν το φως την περασμένη εβδομάδα για πιθανή κυβέρνηση Μαρκεζίνη (Βασίλη) μία μόνο βάση έχουν κατά τη γνώμη μου: ότι τώρα, έπειτα από αυτές τις εξίσου ύποπτες εκλογές, ο πολιτικός μας κόσμος εισέρχεται πράγματι στην περίοδο της Μεταπολίτευσης. Ο,τι συνέβη ως εδώ ήταν ένα είδος άοπλης δικτατορίας των πελατειακών σχέσεων μεταξύ των, εξαναγκασμένων για διαφορετικούς λόγους, πολιτικών και πολιτών, οι οποίες τώρα, υπό τη δαμόκλειο απειλή της χρεοκοπίας, πάνε περίπατο. Υπάρχει άραγε κανείς που να περιμένει από το πολιτικό σύστημα κάτι τι άλλο από την κατάρρευσή του; Ο,τι είχε να δώσει το έδωσε. Και ο λεγόμενος «Εκπρόσωπος» στο ομώνυμο ωραίο ποίημα της Δήμητρας Χριστοδούλου δεν περιμένει να ευεργετηθεί πλέον από τον πολίτη ( «Ηρεμος.Σαν παπάς στην επαρχία/ Δυνατός.Σαν διεθνής τραπεζίτης/ Αστραφτερός. Σαν γαμήλιο πάρτι/ Κακός.Αλλά όχι άθλιος / Ραδιούργος αλλά όχι ατάλαντος/ Θα είναι ως και συμπαθής σε κάποιους / Πρόθυμους πάντοτε να ευεργετηθούν» ).
Τι συμβαίνει, λοιπόν; Τριάντα πέντε χρόνια μεταπολιτευτικής δημοκρατίας των εκπροσώπων μας ήσαν αρκετά για να δείξουν ότι ο πολιτικός υπήρξε κυριολεκτικά ο τελευταίος πολιτικός («ο τελευταίος άνθρωπος»), ο οποίος άσκησε το λεγόμενο «λειτούργημά» του ως ο τελευταίος καταναλωτής του εαυτού του (Τσοχατζόπουλος, αλλά εξίσου και Μητσοτάκης). Το πολιτικό σύστημα βιώθηκε μέχρι μυελού οστέων από τον ίδιο τον πολιτικό ως το κατ΄ εξοχήν φυσικό του περιβάλλον. Ο «τελευταίος άνθρωπος», ή ο πολιτικός χωρίς επιστροφή, επινόησε για να πολιτεύεται την έννοια της μικροπολιτικής ως της μοναδικής πολιτικής για τον «τελευταίο άνθρωπο». Θα έλεγα μάλιστα ότι τα περί «ανοιχτής κοινωνίας και των εχθρών της» (Πόπερ) τα προσυπέγραψε, παραφρασμένα, ως «η κλειστή πολιτική και οι φίλοι της». Αν οι έλληνες πολιτικοί- δικαίωμά τους- αυτοχαρακτηρίζονται «δημοκράτες», χρησιμοποιώντας κατά κόρον τη μαγική φόρμουλα «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα», αυτό συμβαίνει όχι γιατί υποστηρίζουν κατ΄ ουσίαν τη δημοκρατία αλλά διότι την αντιλαμβάνονται ως τον τρόπο που θα τους επιτρέψει ατιμωρητί να μη σκέφτονται δημοκρατικά («Ο,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό»). Ο γερμανός φιλόσοφος Ρeter Sloterdijk διερωτάται μήπως το ανάθεμα κατά των πολιτικών δεν είναι παρά η προβολή μιας δυσφορίας η οποία πλήττει συνολικά τον παγκόσμιο πολιτισμό και αποκρυσταλλώνεται στην πολιτική τάξη. Εγώ είμαι υποχρεωμένος να προσθέσω- κάτω από τις συνθήκες εκτάκτου ανάγκης στις οποίες ομολογουμένως οδηγηθήκαμε μαζί με τους πολιτικούς- και μία επιπλέον ερώτηση, αυτοκριτικής φύσεως: Φανταστήκαμε ποτέ τον εαυτό μας «πολιτικά» ως τα πρώτα, και όχι τα τελευταία, πολιτικά όντα, ήτοι ως μέλη μιας κοινωνίας όπου η κοινωνικότητα και η αλληλεγγύη της αναδεικνύονται στο μέτρο που φαντάζεται τον εαυτό της ως κοινωνία;
Διαφορετικά θα πρέπει να ξέρουμε- μετά τον Ζαν Κοκτό- ότι ο Ναπολέων υπήρξε ένας τρελός που εκλάμβανε τον εαυτό του ως Ναπολέοντα. Από εκεί όμως και πέρα αρχίζει η δικαιοδοσία του ψυχιατρείου. Οι Ευρωπαίοι μάς την επέβαλαν υποτίθεται θεραπευτικά υπό την επωνυμία «μηχανισμός στήριξης».
Είτε λοιπόν ο Πρωθυπουργός, υπό την πίεση virtual συμβούλων, προκηρύξει εκλογές είτε όχι και επιπλέον είτε καταψηφισθεί είτε υπερψηφισθεί το μνημόνιο, το επώνυμο πλέον ψυχιατρείο θα επεκτείνεται σε όλη την επικράτεια, σε βαθμό που να πληρωθεί το ρηθέν υπό Κωνσταντίνου Καραμανλή: «Η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο».

* Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2010 Εφημ. "ΤΟ ΒΗΜΑ"
Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=123&artid=365578&dt=07/11/2010#ixzz14civKgD3

Συναυλία Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών στο Μουσείο Ακρόπολης στις 31 Οκτωβρίου 2017

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ // ΕΚΔΗΛΩΣΗ Το Μουσείο Ακρόπολης και η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών αποχαιρετούν τη θερινή περίοδο με το Κουαρτέτο Εγχόρδ...