................................................................ Διαδικτυακή Εφημερίδα με καθημερινή ενημέρωση για τον πολίτη ..............................................................
______________________________________________________________________________________________________________________
* Εβδομαδιαία ειδησεογραφική, οικονομική Eφημερίδα από το 1993 * Σύμβουλος Έκδοσης: Πάνος Σ. Αϊβαλής, - email: athenspress1@gmail.com
________________________________________________________________________________________________________________________

*

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό.Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη................................................................................................................ Νίκος Μπελογιάννης [1915-1952]
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Σάββατο, 1 Μαΐου 2010

Εργατική Πρωτομαγιά 2010 στην Αθήνα με παλμό και αγωνιστικότητα

Ρεπορτάζ από την Συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος και πλατεία Κλαυθμώνος





Η πορεία στη Σταδίου με παλμό στα συνθήματα έτοιμη για να ξεκινήσει...
...και στην εξέδρα της ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ να παίζουν τραγουδάκια της πλάκας...
ένα νεανικό γκρουπ που για κάποια άλλη ώρα και εκδήλωση δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα.
Αλλά 1η Μάη ρε σύντροφοι του γλυκού νερού (της ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ) έχουμε μάθει να ακούμε τραγούδια από τους λαϊκούς Αγώνες του Μίκη Θεοδωράκη, Αντάρτικα, ποίηση, του Γιάννη Ρίτσου ή και συνθήματα κατά της λαίλαπας που εξαπέλυσε το ΠΑΣΟΚ και έχει καταφέρει να χάσει ο έλληνας το χαμόγελό του και την ελπίδα για το αύριο...


...τα ηχεία φαίνονται στην φωτογραφία να σκεπάζουν τα συνθήματα των διαμαρτυρομένων και να σου δίνει την αίσθηση ότι είσαι σε πανηγύρι...


Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010

Η χρεωκοπία της Αργεντινής το 2001

http://www.larisaportal.gr/diafora/argentina.php



Εδώ μπορείτε να δείτε ένα συγκλονιστικό video με ελληνικούς υπότιτλους, που περιγράφει τα γεγονότα που έφεραν την Αργεντινή σε κατάσταση χρεωκοπίας.
Αυτό που είναι εντυπωσιακό, είναι το γεγονός ότι η πορεία της Αργεντινής παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με την πορεία της Ελλάδας.
Η Αργεντινή ήταν μια μεγάλη και πλούσια σε πόρους χώρα. Αλλά οι κακοί και δόλιοι χειρισμοί των διεφθαρμένων κυβερνήσεών της, σε συνεργασία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έσπρωξαν την πλειοψηφία του λαού της στην εξαθλίωση.
Για να γίνει πιο εύκολα κατανοητή η ταινία , επισημαίνονται τα παρακάτω:
- Το πολίτευμα είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής: Ομοσπονδιακή Προεδρική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία
- Ο Πρόεδρος εκλέγεται απ' ευθείας από το λαό, σχηματίζει κυβέρνηση, ορίζοντας Υπουργούς, έχει εκτελεστική εξουσία και δεν υπάρχει πρωθυπουργός.
- Η Βουλή των αντιπροσώπων αποτελείται από το Κογκρέσο και τη Γερουσία.
- Η χώρα είναι ομοσπονδιακή, αποτελούμενη από 23 επαρχίες και την ανεξάρτητη περιοχή της πρωτεύσουσας του Μπουένος Άϊρες
- Η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη.
- Η χώρα είχε μακρά παράδοση στα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα, πολύ πιο προηγμένα από αυτά την Ελλάδα.
- Το 1930 ήταν μια από τις 10 πλουσιότερες χώρες της γης.
- Η χώρα δεν έλαβε μέρος και δεν επηρεάστηκε απο τους δύο παγκόσμιους πολέμους.
- Διακυβερνήσεις:
1946-1955: Πρόεδρος Χουάν Περόν
1955-1958: Στρατιωτική δικτατορία
1958-1962: Πρόεδρος Αρτούρο Φροντίτσι
1963-1966: Πρόεδρος Αρτούρο Ίγια
1966-1973: Στρατιωτική δικτατορία
1973-1974: Πρόεδρος Χουάν Περόν.
1974-1976: Πρόεδρος η Ιζαμπέλ Περόν.
1976-1983: Στρατιωτική δικτατορία
1983-1989: Πρόεδρος Ραούλ Αλφονσιν
1989-1999: Πρόεδρος Κάρλος Μένεμ
1999-2001: Πρόεδρος Φερνάντο ντε λα Ρούα
Δεκέμβριος 2001: Λαϊκή εξέγερση αναγκάζει τον Πρόεδρο ντε Λα Ρούα σε παραίτηση και τον Κάρλος Μένεμ να αποσύρει την υποψηφιότητά του για επανεκλογή στην προεδρία.
Η ταινία έχει διάρκεια δύο ωρών, αλλά πραγματικά αξίζει να τη δείτε. Θα σας μείνει αξέχαστη.
http://www.larisaportal.gr/diafora/argentina.php

Διαδηλώσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά στη σκιά των μέτρων-σοκ κατά της ελληνικής κοινωνίας


Σε θέσεις μάχης τα συνδικάτα



Σε μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις καλούν τα συνδικάτα που βρίσκονται σε θέσεις μάχης για την υπεράσπιση των εργασιακών τους δικαιωμάτων.


Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ
καλούν σε συγκέντρωση
που θα πραγματοποιηθεί
στην πλατεία Κλαυθμώνος
στις 11:00, ενώ την ίδια ώρα το ΠΑΜΕ θα πραγματοποιήσει συγκέντρωση στο Σύνταγμα.



Κάλεσμα ενότητας και μαζικής συμμετοχής των εργαζομένων στις πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις απευθύνουν και οι διοικήσεις του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης (ΕΚΘ) και του νομαρχιακού τμήματος της ΑΔΕΔΥ (ΕΔΟΘ) από τη συμπρωτεύουσα.
Η συγκέντρωση ΕΚΘ-ΕΔΟΘ θα γίνει στις 10:30 στην πλατεία Αριστοτέλους, ενώ την ίδια ώρα μέλη του ΠΑΜΕ θα συγκεντρωθούν στο άγαλμα Βενιζέλου.

                          1η του Μάη 2010
όλοι στους δρόμους να διαμαρτυρηθούμε για τα
 "σοσιαληστικά" μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης
 που με την σύμπραξη των αμερικανών-ευρωπαίων
καταπατούν τα εργασιακά δικαιώματά μας
Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ
μας καλούν στην συγκέντρωση
στην πλατεία Κλαυθμώνος
Σάββατο 1η Μάη στις 11.00 το πρωί

Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

«Πρέπει να βοηθήσουμε τον ελληνικό λαό» παροτρύνει η γαλλική L’Humanite


«Πρέπει να βοηθήσουμε τον ελληνικό λαό» παροτρύνει η γαλλική L’Humanite, στην έκκληση που έχει δημοσιεύσει από την Παρασκευή στο διαδίκτυο. Η έκκληση αυτή έχει ήδη συγκεντρώσει πάνω από 50.000 υπογραφές και δημοσιεύεται σήμερα και στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας. Οι αναγνώστες καλούνται να εκδηλώσουν την αλληλεγγύη τους προς την Ελλάδα υπογράφοντας τη σχετική φόρμα και αποστέλλοντας την στην εφημερίδα
Πρόκειται για μια κίνηση η οποία εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο στήριξης της χώρας μας και εκκλήσεων για αλληλεγγύη προς την Ελλάδα που απευθύνουν ενώσεις, θεσμοί και εφημερίδες της Αριστεράς και των πρασίνων.
Το κείμενο της έκκλησης έχει ως εξής: «Ο ελληνικός λαός δεν ευθύνεται για τη χρεοκοπία του Κράτους του. Εν τούτοις, αυτόν θέλουν να αφαιμάξουν οι χρηματαγορές και οι διεθνείς θεσμοί. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα χορηγεί προς τις τράπεζες γιγάντια δάνεια με επιτόκιο μόλις 1% οι οποίες, με τη σειρά τους, δανείζουν με επιτόκια από 4% ως 8%.
Η Ελλάδα θα πρέπει να ωφεληθεί από δάνεια των οποίων τα επιτόκια δεν θα υπερβαίνουν το 1%, με μοναδικό όρο τη διατήρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων, της απασχόλησης και των δημοσίων υπηρεσιών. Όλοι οι λαοί της Ευρώπης απειλούνται από παρεμφερή προγράμματα λιτότητας. Η Ε.Ε. και όλα τα Κράτη-μέλη θα πρέπει να κινητοποιηθούν προκειμένου να διαφυλαχθούν οι τύχες της Ευρώπης των λαών.»
Την έκκληση αυτή έχει υπογράψει και ο Francis Wurtz, επίτιμος ευρωβουλευτής, ο οποίος τονίζει ότι «ο ελληνικός λαός βρίσκεται μόνος μπροστά στους σύγχρονους τοκογλύφους», αναφερόμενος στους οίκους αξιολόγησης, τους κερδοσκόπους, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, χώρες όπως η Γερμανία, αλλά και στα ΕΚΤ και ΔΝΤ.
Ο κ. Wurtz χαρακτηρίζει πρωτόγνωρες τις θυσίες που απαιτούνται από τους Έλληνες και προβάλλει την «επιτακτική ανάγκη να υπάρξει ένα λαϊκό αντίβαρο.» «Υπάρχει ένα κοινωνικό πρόβλημα αλλά όχι μόνο: είναι και πρόβλημα αξιοπρέπειας αλλά και κυριαρχίας. Ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνος του αυτή την κυνική συμμαχία, έτοιμη για όλα. Εάν οι αγορές κερδίσουν κατά της Ελλάδας, θα αποθρασυνθούν και θα στραφούν και προς άλλες χώρες. Και κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με ομολογία της αποτυχίας της ευρωζώνης και θα συνεπάγετο την πλήρη απώλεια της εμπιστοσύνης των ευρωπαϊκών λαών έναντι των θεσμών της Ένωσης» εξηγεί ο ίδιος.
Σημειώνεται ότι δεν είναι η πρώτη φορά που η εφημερίδα τάσσεται υπέρ της χώρας μας, καθώς συντάκτης της σε άρθρο γνώμης τάχθηκε κατά της «δικτατορίας των αγορών.»
Ο Pierre Ivorra στο άρθρο του με τίτλο «Μετά την Ελλάδα, ποιος έχει σειρά» επισημαίνει ότι «η Ελλάδα δεν είναι η μόνη που βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα των χρηματοπιστωτικών αγορών» και διερωτάται «ποιό θα είναι το επόμενο θύμα των ληστρικών ορέξεών τους που τους επιτρέπει να κάνουν τεράστιες περιουσίες στοιχηματίζοντας στη μιζέρια των λαών.»
Ως μοναδική λύση για την έξοδο της Ευρώπης από το αδιέξοδο αυτό ο συγγραφέας του άρθρου υποστηρίζει «τη ριζοσπαστική μεταρρύθμιση των θεσμών της προκειμένου η ΕΚΤ να παίξει άλλο ρόλο, συμβάλλοντας στη χρηματοδότηση των κοινωφελών δημοσίων δαπανών.» «Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να κοπεί ο ομφάλιος λώρος που τη συνδέει με τις χρηματοπιστωτικές αγορές», καταλήγει.

Πηγή: L' Humanite
http://tvxs.gr/news/%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%82/l-humanite-%C2%AB%CF%80%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%B2%CE%BF%CE%B7%CE%B8%CE%AE%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BB%CE%B1%CF%8C%C2%BB

Μάικλ Άλμπερτ: Η έκρηξη πρέπει να πυροδοτηθεί από το όραμα για μια καλύτερη κοινωνία

  από τον Στέλιο Ελληνιάδη* 

Ο Αμερικανός διανοητής Μάικλ Άλμπερτ, ακούραστα, εξηγεί και επεξηγεί τη συμμετοχική κοινωνία ή συμμετοχική οικονομία που οραματίζεται, με βιβλία, αναλύσεις, άρθρα και διαλέξεις σε πανεπιστήμια, πολιτικές συγκεντρώσεις και στο Διαδίκτυο όπου λειτουργούν οι «Επικοινωνίες “Ζ”» με πολύ πλούσιο υλικό για την Parecon (Participatory Economy), αλλά και με άρθρα σημαντικών διανοουμένων για διεθνή θέματα. Πέρσι, στο Β-Φεστιβάλ, έκανε πολύωρες ομιλίες και συζητήσεις μπροστά σε ένα πολυπληθές κοινό που είχε κατακλύσει την αίθουσα στη Σχολή Καλών Τεχνών. Στη συνομιλία μας, έκανε ειδικές αναφορές στην Ελλάδα και τη Βραζιλία, προσπάθησε να οριοθετήσει τις διαφορές του από τους σοσιαλιστές και να περιγράψει συνοπτικά την Parecon.

Υπάρχει πιθανότητα ενός γενικευμένου πολέμου;
Εσείς το σκεφτήκατε, άρα είναι δυνατό να συλληφθεί ως ιδέα. Θα μπορούσε να συμβεί; Υποθέτω πως ναι. Αν πιστεύω ότι θα συμβεί; Όχι.
Ο δυτικός κόσμος μπορεί να προσαρμοστεί σε ένα πιο περιορισμένο πεδίο λόγω Κίνας, Ινδίας, Ρωσίας κ.λπ.;
Ελπίζω να έχετε δίκιο, ότι θα έχει μια συνεχώς μειούμενη κυριαρχία στον κόσμο. Μπορούμε να φοβόμαστε ένα μέλλον που επιμένει να είναι καπιταλιστικό και αυταρχικό. Επίσης, ένα μέλλον με μειούμενη επιρροή, αναταράξεις και αλλαγές. Αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει τίποτα γραμμένο σε πέτρα.
Όσον αφορά στο αν οι ΗΠΑ φθίνουν, να δούμε τι συμβαίνει στη Λατινική Αμερική...
Γιατί έχουμε δεκαετίες τρομοκρατίας κατά της Κούβας; Για να εμποδίσουμε μια χώρα να αποδείξει στον κόσμο ότι είναι δυνατό να ξεφύγουμε από την αμερικανική μπότα και να δημιουργήσουμε μια κοινωνία που εκπληρώνει τα όνειρά μας. Αν κάποια χώρα το κάνει αυτό, ασχέτως του πόσο μικρή είναι, απειλεί ως καλό παράδειγμα. Το φαινόμενο του ντόμινο. Αν μπορεί να εδραιωθεί σε μια χώρα η δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τις πηγές της για το δικό της λαό και να απελευθερωθεί, τότε ακόμα και η Γαλλία μπορεί να θέλει να το κάνει. Το είδαμε αυτό στην Ελλάδα. Μπορεί κανείς να φανταστεί ένα σενάριο, ό,τι συνέβη το Δεκέμβριο να είχε αναπτυχθεί για περισσότερο καιρό και οι εμπλεκόμενοι να είχαν περισσότερη κατανόηση του πού ήθελαν να πάνε και να μπορούσαν να το μεταφέρουν αυτό στον υπόλοιπο πληθυσμό, ώστε η Ελλάδα να άρχιζε να αλλάζει. Οι ΗΠΑ θα παρακολουθούσαν αμέτοχοι την Ελλάδα να γίνεται μια κοινωνία με αληθινή ελευθερία και συμμετοχή; Στη Βενεζουέλα, έχουν προσπαθήσει να παρέμβουν, γιατί το πείραμα πηγαίνει πιο πέρα, φτιάχνει ένα μοντέλο πολύ πιο επικίνδυνο, αλλά είναι περιορισμένοι. Δεν πρόκειται για τεχνική αδυναμία. Θα μπορούσαν να αποτεφρώσουν τη Βενεζουέλα. Πρόκειται για πολιτική αδυναμία πολιτική αδυναμία. Γι’ αυτό προσπαθούν να καλλιεργήσουν ένα σεχταριστικό κίνημα για να πουν «Κοιτάξτε, η Μπολιβαριανή επανάσταση καταπιέζει το λαό, κι εμείς θα τον βοηθήσουμε». Είναι δική μας δουλειά, του αμερικανικού λαού, να πούμε ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι αυτή που θέλει να είναι, και η Βενεζουέλα και, τελικά, και οι ΗΠΑ να γίνουν αυτό που θέλουν να είναι.

Μήπως η αδυναμία είναι μέρος μιας γενικότερης παρακμής, όχι μόνο οικονομικής;
Οι πληθυσμοί συνειδητοποιούνται περισσότερο και γεμίζουν ελπίδες, κι αυτά τα δύο είναι πολύ επικίνδυνα. Αλλά να μην υπερβάλλω. Στην Ελλάδα, συνέβη μια τρομερή έκρηξη, όπως στη Γαλλία το ’68, όπως στην Αργεντινή πρόσφατα. Στην αρχή υπάρχει τρομερή στήριξη, ενέργεια και ενθουσιασμός. Και μετά περνάει μια βδομάδα, και ο κόσμος κάνει τα ίδια ξανά και ξανά, σαν να κάνει σημειωτόν, και αρχίζει και κουράζεται... Εάν η έκρηξη πυροδοτηθεί από το όραμα για μια καλύτερη κοινωνία και μετά οι εργάτες καταλάβουν το εργοστάσιο και ισοσταθμίσουν τα μεροκάματα και, τρεις μέρες μετά, αλλάξουν τον καταμερισμό της εργασίας και ξαναμοιράσουν καθήκοντα... ο λαός θα ανυψωνόταν πολύ και θα μπορούσε να προχωρήσει... Το ελληνικό φαινόμενο δεν νικήθηκε από την εξουσία του κράτους, δεν νικήθηκε καν από την εξουσία των ΜΜΕ· νικήθηκε από τις δικές του ανεπάρκειες.
50 εκατομμύρια άνθρωποι χωρίς περίθαλψη, 10 εκατομμύρια άνεργοι, χάνονται σπίτια και συντάξεις... Αναπτύσσεται κάποιο κίνημα;
Και ναι και όχι. Οι ΗΠΑ ίσως έχουν πιο πολλούς αριστερούς από ό,τι νομίζουν οι Ευρωπαίοι. Το πρόβλημα είναι ο κατακερματισμός. Δεν υπάρχει τίποτα που να κάνει όλες τις προσπάθειες να αλληλοϋποστηρίζονται. Πορεύονται μόνες τους. Και το άλλο πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει μέρος ενός σχεδίου για την αλλαγή όλης της κοινωνίας.

  Μπορείς να μιλήσεις για σοσιαλισμό;
Ένα από τα προβλήματα, όταν μιλάς για σοσιαλισμό, είναι ότι είναι αντιπαραγωγικός. Όταν ο κόσμος ακούει τη λέξη «σοσιαλισμός» καταλαβαίνει Σοβιετική Ένωση. Γι’ αυτό και ονομάζω αυτό το πράγμα συμμετοχική οικονομία και όχι συμμετοχικό σοσιαλισμό.

Δηλαδή, η προσέγγιση από το αριστερό κίνημα είναι σε λάθος δρόμο.
Η Αριστερά δεν έχει λάθος σε όλα, αλλά δεν έχει εκφράσει αρκετά και δεν έχει εκπροσωπήσει τη βούληση των εργαζομένων, αλλά εκείνων που θέλουν να γίνουν αφεντικά των εργαζομένων, γιατρών, δικηγόρων, διευθυντών κ.λπ... Δεν είναι αυτός τρόπος για να νικήσεις. Πρέπει να ασχοληθείς με το φυλετικό ζήτημα και το γένος, αλλά και με την τάξη.
Ρίξτε μια ματιά στα εναλλακτικά ΜΜΕ. Μοιάζουν με τα επικρατούντα -εκτός από το ότι είναι μικρά- με την ίδια ιεραρχία, την ίδια εταιρική δομή. Οι εργαζόμενοι καταλαβαίνουν ότι ένα κίνημα οργανωμένο με τον ίδιο τρόπο, όπως μια επιχείρηση, θα είναι μία από τα ίδια... Συνεπώς, πρέπει να αναρωτηθούμε ποια είναι η δομή του πράγματος. Και η δομή του μαρξισμού-λενινισμού ήταν τέτοια που μπορούσες να προβλέψεις ότι θα οδηγούσε κάποια στιγμή σε μια κοινωνία που θα διοικούνταν από μία σχετικά μικρή ομάδα ανθρώπων, των διαχειριστών, που έγινε τελικά η καθεστηκυία τάξη. Και δεν έγινε έτσι επειδή ήταν κακοί άνθρωποι, αλλά επειδή έκαναν συγκεκριμένες επιλογές.

Μου φαίνεται ότι το Parecon (participatory economy) είναι συνδυασμός παλιών και νέων στοιχείων.
Η συμμετοχική οικονομία λέει πώς θα κάνουμε την οικονομία να είναι συντονισμένη με τις προσδοκίες και τις δυνατότητες του λαού, αλλά δεν λέει τα πάντα. Αυτό μένει να γίνει στο μέλλον. Λέει ποιους βασικούς θεσμούς χρειαζόμαστε. Λέει συμβούλια εργαζομένων και καταναλωτών. Δεν υπάρχει τίποτα πρωτότυπο μέχρις εδώ: είχαμε τα σοβιέτ, τα συμβούλια στην Αργεντινή πρόσφατα, 30.000 κοινοτικά συμβούλια στη Βενεζουέλα τώρα. Λέει για αυτοδιαχείριση, ότι ο λαός πρέπει να έχει λόγο σε όσα συμβαίνουν αναλογικά, στο βαθμό που επηρεάζεται. Μιλάμε για την κατανομή του εισοδήματος και ότι πρέπει να αποζημιωνόμαστε βάσει του πόση ώρα εργαζόμαστε, πόσο σκληρά και ποια σχέση μεριδίου έχουμε με το τμήμα όπου εργαζόμαστε... Δεν είναι σωστό να έχεις ιδιοκτησία -αυτό έχει λήξει-, αλλά δεν είναι σωστό να παίρνεις και την αξία της παραγωγής σου, και αυτό μας βάζει αντιπαραθετικά με τους περισσότερους σοσιαλιστές.
Όλοι πρέπει να κάνουν δουλειές με ανάμικτες ευθύνες και καθήκοντα. Και μετά, είναι ο συμμετοχικός σχεδιασμός. Πολλοί λένε να διαλέξουμε ανάμεσα στον κεντρικό σχεδιασμό και στην οικονομία της αγοράς. Και τα δύο έχουν ελαττώματα. Οι αγορές και ο παλιός καταμερισμός εργασίας θα καταστρέψουν την ισότητα και την αυτοδιαχείριση, αν δεν τα ξεφορτωθείς. Η ισοστάθμιση των μισθών είναι απλώς η αρχή. Πρέπει να ξεφορτωθείς τον παλιό καταμερισμό εργασίας.

Η λέξη «σοσιαλισμός» ταυτίζεται με συγκεκριμένες αξίες: δημοκρατία, αυτοδιαχείριση, ισοτιμία, δικαιοσύνη, έλεγχο στη ζωή σου. Αυτή είναι η μία σημασία. Η άλλη είναι οι θεσμοί στις χώρες που αυτοαποκαλούνται σοσιαλιστικές. Απορρίπτω το δεύτερο και δέχομαι το πρώτο.

Δεν έχετε ένα κόμμα, έχετε, όμως, ένα είδος κράτους με θεσμούς.
Υπάρχει νομοθεσία και πρέπει να συντονιστούμε. Υπάρχουν φανάρια. Τι θα κάνουμε; Θα σταματάμε όπου τύχει; Αυτό μπορείς να το αποκαλέσεις «πολιτεία», αν η λέξη «κράτος» σε κάνει να αισθάνεσαι άσχημα, γιατί είσαι αναρχικός. Φέρνει σε πέρας τις πολιτικές λειτουργίες, αλλά με αυτοδιαχείριση και αληθινή ισοτιμία. Υπάρχει μία πολιτική συγκρότηση, είτε την αποκαλείς σοσιαλισμό είτε αναρχία είτε συμμετοχική κοινωνία.
Οι αναρχικοί, που λένε ότι όλοι μας πρέπει να είμαστε η αστυνομία, είναι τρελοί. Αυτό είναι το ίδιο παλαβό με το να πούμε ότι όλοι πρέπει να γίνουμε πιλότοι αεροπλάνων. Χρειάζεσαι ανθρώπους που να μπορούν να χειριστούν συγκεκριμένες καταστάσεις, αλλά να μην προκύπτει πλούτος ή εξουσία ως αποτέλεσμα αυτού.

Και το αισιόδοξο;
Σκεφτείτε το. Είναι απίστευτο. Στις ΗΠΑ -έπειτα από ποιος ξέρει πόσο καιρό- γίνεται ανοιχτή συζήτηση για το πώς μπορεί να αντικατασταθεί το σύστημα. Αυτό είναι καινοτόμο, θετικό και παράδειγμα προς μίμηση.

Γιατί «Ζ»;
Είδαμε την ταινία «Ζ». Μάθαμε ότι στα ελληνικά σημαίνει «αυτός ζει», κάτι που δηλώνει ότι η επανάσταση συνεχίζεται και οι αξίες επιμένουν Αυτό θέλαμε να υποδηλώνει κι έτσι καταλήξαμε σ’ αυτό το όνομα.

------------
(συνέντευξη: Στ. Ελληνιάδης, μετάφραση: Α. Μπαμπούλα, ηχοληψία: Ν. Μπετσιμέας, χώρος: B-Fest, Σχολή καλών Τεχνών)

Ο Αμερικανός Μάικλ Άλμπερτ είναι εμπνευστής της «συμμετοχικής οικονομίας». Στα ελληνικά κυκλοφορεί το βιβλίο του Η πραγμάτωση της ελπίδας, εκδ. ΚΨΜ.
Περισσότερα στο Ζ Communications.

Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010

Η Ανοιχτή Πόλη στο Δημοτικό Συμβούλιο


Στο σημερινό δημοτικό συμβούλιο η Ανοιχτή πόλη έθεσε σε προ ημερησίας συζήτηση τα ζητήματα: των εργαζόμενων στο Δήμο με συμβάσεις έργου και την πρόσφατη απόφαση της δημοτικής αρχής, των οικοδομικών εργασιών που πραγματοποιούνται από την Παρασκευή στο Πάρκο Γουδή, στον περιβάλλοντα χώρου του Μπάντμιντον, του ξυλοδαρμού πολίτη στην περιοχή του Γκαζιού που κόλλησε αυτοκόλλητο σε παράνομο παρκαρισμένο αυτοκίνητο, παράνομων κεραιών κοντά σε σχολείο στην περιοχή της Κυψέλης
Τέλος, μετά από αίτημα της Ανοιχτής Πόλης, που αποδέχτηκαν οι υπόλοιπες παρατάξεις της αντιπολίτευσης, συζητήθηκε εντός ημερήσιας διάταξης, το ζήτημα της αποκατάστασης του κτηρίου του Χριστοδουλάκειου Ιδρύματος.

Ο Ρήγας Αξελός, θέτοντας το θέμα των εργαζομένων στο Δήμο με συμβάσεις έργου, μεταξύ άλλων ανέφερε:
«Θέλουμε να επαναφέρουμε το ζήτημα που εντελώς αιφνιδιαστικά φέρατε για έγκριση προ ημερησίας, στην προηγούμενη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, το θέμα της διάθεσης όλων των συμβάσεων έργου που εγκρίθηκαν από την Περιφέρεια, στη Διεύθυνση Καθαριότητας.
Τα δύο κρίσιμα πολιτικά ζητήματα που εγείρονται με αυτή σας την απόφαση είναι:
1. η παράταση του εργασιακού μεσαίωνα των συμβάσεων έργου για επτακόσιους δέκα εργαζομένους, για τους περισσότερους από αυτούς για όγδοη χρονιά και
2. η ανεργία στην οποία καταδικάζετε οριστικά τους εκατοντάδες υπόλοιπους συμβασιούχους έργου που απασχολούνται στο Δήμο.
Προφανώς η σημερινή Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ φέρει τεράστια πολιτική ευθύνη για την ψήφιση και εφαρμογή του νόμου 3812/2009, που όχι μόνο δεν καταργεί, αλλά αντίθετα οξύνει στο έπακρο την επισφάλεια στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Όμως, αυτό δε μπορεί να συγκαλύψει τις βαρύτατες ευθύνες της σημερινής Διοίκησης του Δήμου και του Δημάρχου, όχι μόνο για την απόλυτη ευθυγράμμιση τους με τις κυβερνητικές επιταγές, αλλά κυρίως για την συντήρηση επί πάνω από τρία χρόνια του καθεστώτος των συμβάσεων έργου στον Δήμο.
Και μην επιχειρήσετε ξανά να προβάλλετε σαν δικαιολογία τους αργούς ρυθμούς του ΑΣΕΠ. Όχι μόνο γιατί αρκεστήκατε να τις παρακολουθείτε παθητικά, αλλά κυρίως γιατί οι 588 θέσεις που έχουν αναρτηθεί στο ΑΣΕΠ και χρονίζει προκλητικά η πλήρωση τους (285 στους παιδικούς σταθμούς και 303 στην Καθαριότητα), είναι μόλις το ένα τέταρτο από τους 2.300 περίπου συμβασιούχους που μέχρι τώρα εργάζονται στο Δήμο.
Πάνω από τρία χρόνια ήταν πολιτική σας επιλογή να καλύπτετε τα κενά, τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες των δημοτικών υπηρεσιών με φτηνό εργατικό δυναμικό. Χωρίς άδειες και επιδόματα και κυρίως, κάτω από μόνιμη ανασφάλεια για το μέλλον τους. Μια ανασφάλεια που εξυπηρετούσε θαυμάσια την διαρκή εξάρτηση τους από τα πολιτικά και κομματικά γραφεία.

Δεν έφτανε το γεγονός ότι εκατοντάδες νέοι άνθρωποι αναγκάστηκαν να θυσιάσουν την προσωπική και επαγγελματική τους αξιοπρέπεια για μια επισφαλή θέση εργασίας. Έπρεπε να μείνουν αλυσοδεμένοι και όμηροι για πάντα. Αυτό «εξασφαλίσατε» για τους επτακόσιους δέκα που θα μείνουν στην Καθαριότητα. Πλησιάζουν βλέπετε και οι δημοτικές εκλογές.
Τις δικές τους δυναμικές αντιδράσεις θέλατε να αποφύγετε με τον απαράδεκτο τρόπο με τον οποίο φέρατε το θέμα, δηλαδή με προφορική (!!!) εισήγηση του Γενικού Γραμματέα του Δήμου και μάλιστα στο τέλος της προ ημερησίας συζήτησης. Και όχι μόνο τις αντιδράσεις των εργαζομένων, αλλά και των υπηρεσιών που με αυτή σας την απόφαση καταδικάζονται σε υπολειτουργία ή και σε πλήρη αποδιάρθρωση.
Καταστρατηγήσατε ακόμα και την ίδια την εγκύκλιο της Περιφέρειας της 14/4/2010, που ορίζει ρητά ότι η κατανομή του αριθμού και των ειδικοτήτων των εγκεκριμένων συμβάσεων για τις υπηρεσίες του Δήμου και τα Ν.Π.Δ.Δ. θα γίνει από το Δημοτικό Συμβούλιο κατόπιν εισήγησης από τα διοικητικά συμβούλια των Ν.Π.Δ.Δ.

• Ζητάμε να καταθέσετε στο Σώμα τις εισηγήσεις των οργανισμών και ιδρυμάτων που αγνοήσατε.
• Ζητάμε να μας εξηγήσετε τον τρόπο με τον οποίο θα καλυφτούν τα κενά στις υπηρεσίες που πλήρωναν οι συμβασιούχοι όπως έχουν καταγραφεί στην απογραφή του προσωπικού το 2007.
Δηλώνουμε ξανά ότι θα σταθούμε αποφασιστικά στο πλευρό των εκατοντάδων νέων ανθρώπων που πετιούνται στο δρόμο, στον αγώνα τους για
• να καταργηθούν όλες οι μορφές ελαστικής και επισφαλούς εργασίας.
• να μονιμοποιηθούν όλοι οι συμβασιούχοι που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και εργάζονται με επαναλαμβανόμενες συμβάσεις πάνω από 24 μήνες
• να προκηρυχθούν όλες οι κενές οργανικές θέσεις εργασίας»
Απαντώντας ο Ν. Κακλαμάνης, αφού αναφέρθηκε στην μείωση των ΚΑΠ για την τοπική αυτοδιοίκηση, αναρωτήθηκε από πού θα πληρωνόντουσαν οι εργαζόμενοι αν ήταν μόνιμοι, καθώς όπως είπε άλλο τα 900 ευρώ μισθό που παίρνουν οι συμβασιούχοι και άλλο τα 1500-1600 που παίρνουν οι μόνιμοι υπάλληλοι με τις υπερωρίες τους.
Τοποθετούμενη η πρόεδρος του Δημοτικού Βρεφοκομείου, Η. Βαλσαμάκη, ανέφερε ότι με βάση την παραπάνω απόφαση δεν είναι δυνατόν να συνεχιστούν δύο προγράμματα που υλοποιούνται από το Βρεφοκομείο, για την ενδοοικογενιακή βία και την ενσωμάτωση των μεταναστών, καθώς δεν θα ανανεωθούν οι συμβάσεις 500 περίπου εργαζομένων.
Στη συνέχεια, ο Ρήγας Αξελός ενημέρωσε το σώμα ότι το επόμενο διάστημα θα πραγματοποιηθεί δίκη η οποία αφορά περιστατικό ξυλοδαρμού πολίτη, ο οποίος κόλλησε αυτοκόλλητο σε παράνομο παρκαρισμένο αυτοκίνητο, από καταστηματάρχη στο Γκάζι, και κάλεσε το δήμο να περιφρουρήσει τον δημόσιο χώρο της Αθήνας.
Σε ότι αφορά τις οικοδομικές εργασίες στο Πάρκο Γουδή, η Ελένη Πορτάλιου, μεταξύ άλλων είπε:
«Την Παρασκευή έγιναν αντιληπτά από περιοίκους –μέλη τοπικών επιτροπών πολιτών, οικοδομικά έργα που εκτελούνται στον περιβάλλοντα χώρο του θεάτρου «Μπάντμιντον» στην καρδιά του χώρου του μητροπολιτικού Πάρκου Γουδή.
Σύμφωνα με τη μέχρι στιγμή πληροφόρηση, τα έργα αφορούν την κατασκευή επεκτάσεων του θεάτρου στον περιβάλλοντα χώρο. Οι κάτοικοι κινητοποιήθηκαν άμεσα και γνωστοποίησαν το γεγονός στο Δήμο, την Αστυνομία και το Υπουργείο Περιβάλλοντος.
Το συγκεκριμένο περιστατικό προστίθεται σε άλλες πρόσφατες περιπτώσεις σχεδιασμών για το Πάρκο Γουδή που έχουν δει το φως της δημοσιότητας: Αναφερόμαστε στην πρόσφατη "ανακαίνιση" και με προσθήκες των κτιρίων που έχουν παραχωρηθεί από την γνωστή "Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ" στην ΕΠΟ, όσο και τα σχέδια τη μελλοντική κατασκευή ερευνητικού κέντρου στης Ακαδημίας Αθηνών σε έκταση πίσω από το νοσοκομείο Σωτηρία.
Είναι φανερό ότι συνεχίζεται η τακτική ο χώρος του Μητροπολιτικού Πάρκου Γουδή, να κατατεμαχίζεται από φορείς και ιδιώτες, με αποσπασματικές και "ειδικές" ρυθμίσεις. Είναι επιπλέον φανερό ότι, μετά την πρόσφατη κατάθεση σε «δημόσια διαβούλευση» των προτάσεων του ΥΠΕΚΑ για το νέο θεσμικό πλαίσιο για τον Υμηττό και την περιοχή Γουδή-Ιλισός, ιδιώτες και φορείς σπεύδουν με έργα και παρεμβάσεις που κινούνται στα όρια της νομιμότητας, να δημιουργήσουν περισσότερα αρνητικά τετελεσμένα και να προκαταλάβουν τη διοίκηση και τους πολίτες.
Από τη μεριά μας, καλέσαμε ήδη και καλούμε και σήμερα την αυτοδιοίκηση και ιδιαίτερα το Δήμο Αθηναίων, και τα συναρμόδια Υπουργεία –με πρώτο το ΥΠΕΚΑ- να μην ανεχθούν παρόμοιες κινήσεις και αυθαιρεσίες ιδιωτών και φορέων.
Επιπλέον, ενόψει της "διαβούλεσης" για το ΠΔ Υμηττού, τίθεται το ζήτημα της συνολικής διαχείρισης του Πάρκου Γουδή-Ιλισός στο μέλλον: Από ποιους φορείς και όργανα θα γίνεται η διαχείριση και με ποιες συγκεκριμένες αρμοδιότητες και πόρους. Ιδιαίτερη σημασία έχει το να υπάρξει μηχανισμός και χρονοδιάγραμμα παραχώρησης στο Δημόσιο των εκτάσεων του Πάρκου Γουδή-Ιλισός που σήμερα ελέγχουν φορείς του δημοσίου και ιδιώτες.
Σε κάθε περίπτωση, οι κάτοικοι της περιοχής, μαζί με τις προοδευτικές και αγωνιστικές πολιτικές δυνάμεις στην πόλη θα περιφρουρήσουν τη νομιμότητα, θα συνεχίσουν να αγωνίζονται για την θεσμοθέτηση του Μητροπολιτικού Πάρκου Γουδή - χωρίς τσιμεντοποίηση και εμπορευματοποίηση.»
Η Ελθήνα Αγγελοπούλου, αναφερόμενη στην εγκατάσταση παράνομων κεραιών κινητής τηλεφωνίας δίπλα σε σχολεία στην Κυψέλη μεταξύ άλλων είπε:
«Πρόκειται για 3 καμουφλαρισμένες κεραίες που βρίσκονται στην οδό Λευκωσίας και Νεμέσεως 1, στην ταράτσα ενός πάρκινγκ στην Κυψέλη. Σε απόσταση 10 μέτρων βρίσκεται το 47ο Γυμνάσιο Αθηνών και στα 200 μέτρα λειτουργεί ένα νηπιαγωγείο και το 23ο Δημοτικό Σχολείο, τα παιδιά αυτά δέχονται επί 7 ώρες την ακτινοβολία τριών κεραιών και φυσικά οι κάτοικοι των γύρω πολυκατοικιών και τα παιδιά τους επί 24 ώρες. Η μία κεραία «διαθέτει» άδεια, ενώ η δεύτερη κεραία δεν διαθέτει και από τις αρχές του 2009, έχει κριθεί παράνομη και κατεδαφιστέα από την πολεοδομία του Δήμου. Το παράλογο είναι ότι όχι μόνο η παράνομη κεραία δεν έχει απομακρυνθεί αλλά κατά τη διάρκεια του Πάσχα, εμφανίστηκε και τρίτη κεραία στο κτίριο. Οι κάτοικοι φυσικά θα συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις με αίτημα να απομακρυνθούν οι κεραίες αλλά το ερώτημα είναι τι προτίθεται να κάνει ο Δήμος;»

Τέλος, ο Φώτης Προβατάς, αναφερόμενος στη εκδήλωση απολογισμού που διοργανώνει η δημοτική αρχή την Τετάρτη 28 Απριλίου στο μέγαρο μουσικής, μεταξύ άλλων ανέφερε:
«Πρώτον: η συζήτηση για τον απολογισμό γίνεται βάσει νόμου κάθε χρόνο σε ανοιχτή Συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αθηναίων με τη συμμετοχή εκπροσώπων των κοινωνικών φορέων. Η φετινή δημόσια συζήτηση έχει ήδη γίνει.
Δεύτερον: εάν επρόκειτο για συγκέντρωση όπου θα κατατεθεί μια συνολική εκτίμηση της πορείας και του έργου της Δημοτικής Αρχής για την παρελθούσα τριετία, τότε θα έπρεπε προφανώς να προηγηθεί συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο προκειμένου να ληφθούν και οι σχετικές αποφάσεις. Εάν πρόκειται για πρόσκληση σε συγκέντρωση όπου θα αναπτυχθεί ο προσωπικός απολογισμός του Δημάρχου, και περί αυτού πρόκειται, τότε είναι εκτός δεοντολογία η χρήση των επισήμων συμβόλων του Δήμου και του μηχανισμού του Δήμου.
Τρίτον: σε κάθε περίπτωση η χώρα βρίσκεται σε μια στενωπό, που μας συνθλίβει οικονομικά και κοινωνικά. Το δημοτικό ταμείο είναι ήδη άδειο και η δημοτική πλειοψηφία αναζητά δάνεια για τη στοιχειώδη επιβίωση του Δήμου. Θα είναι παράλογο, η δημοτική πλειοψηφία και ο κ. Κακλαμάνης, να επιμείνουν ακόμη και τώρα στην διοργάνωση αυτής της δαπανηρής προεκλογικής εκδήλωσης.»
Σε ότι αφορά το πρώτο θέμα της ημερήσιας διάταξης, που εισήχθη μετά από πρωτοβουλία της Ανοιχτής Πόλης, σχετικά με την αποκατάσταση του Χριστοδουλάκειου Ιδρύματος, η Ελένη Πορτάλιου, τόνισε:
«Στο χώρο του Χριστοδουλάκειου στεγάζονται σημαντικές υπηρεσίες της Πανεπιστημιακής Παιδιοψυχιατρικής Κλινικής καθώς επίσης και δύο παιδικοί σταθμοί του Δήμου Αθηναίων. Παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει δυόμιση χρόνια, από τότε που λήφθηκαν οι σχετικές αποφάσεις του Δήμου και έχει εκκενωθεί το κτήριο, δεν έχουν ξεκινήσει οι εργασίες αποκατάστασης. Ζητάμε πρώτον να ενημερωθούμε σε τι οφείλεται αυτή η καθυστέρηση και δεύτερον να πάρει απόφαση το δημοτικό συμβούλιο για να ξεκινήσουν άμεσα οι εργασίες αποκατάστασης.»
Απαντώντας ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Χρ. Ακριτίδης, ανέφερε ότι η καθυστέρηση οφείλεται στο γεγονός ότι δεν έχει υπογραφεί από το Χριστοδουλάκειο Ίδρυμα η σχετική άδεια, προκειμένου να εκδοθεί η οικοδομική άδεια.

• ολόκληρο το συνοδευτικό έγγραφο που κατέθεσε η Ανοιχτή πόλη είναι διαθέσιμο στο site της Ανοιχτής Πόλης: http://anoihtipoli.gr/eggrafa/christodoylakeio-idrym

*  Δημοσιεύτηκε 26/04/2010

Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

Συντριβή σοσιαλιστών λόγω ΔΝΤ


του Άρη Χατζηστεφάνου*



Το αποτέλεσμα των εκλογών στην Ουγγαρία έχει πολλά να διδάξει σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Ακολουθώντας η σοσιαλιστική κυβέρνηση τις οδηγίες του ΔΝΤ οδήγησε στα όρια της εξαθλίωσης τεράστιο τμήμα του λαού, με αποτέλεσμα την εκλογική της συντριβή. Ταυτόχρονα, η πολιτική του ΔΝΤ προκάλεσε πρωτοφανή διάρρηξη του κοινωνικού ιστού, στρέφοντας μεγάλο τμήμα του πληθυσμού σε ακροδεξιές και νεοναζιστικές οργανώσεις.
Κύματα πανικού προς τις πολιτικές ηγεσίες των χωρών της Ευρώπης που σκοπεύουν να ακολουθήσουν τις αντιλαϊκές εντολές της ΕΕ και του ΔΝΤ εξακολουθεί να στέλνει το εκλογικό αποτέλεσμα από τον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών που διεξήχθησαν την περασμένη Κυριακή στην Ουγγαρία. Η τρομακτική άνοδος της ακροδεξιάς και η πολιτική εξαφάνιση των σοσιαλιστών ανάγκασε αρκετούς ηγέτες της κεντροαριστεράς να ξανασκεφτούν το μέλλον τους. Το κύμα φάνηκε να φτάνει μέχρι και τις ακτές της Μεγάλης Βρετανίας, τη στιγμή μάλιστα που ο Γκόρντον Μπράουν ετοιμαζόταν να ανακοινώσει ένα νέο γύρο φορολογικών μέτρων. Κρύος ιδρώτας όμως έλουσε και τους σοσιαλιστές της Ισπανίας οι οποίοι (σε αντίθεση προφανώς με άλλες μεσογειακές χώρες) κατανοούν ότι παίζουν το μέλλον του κόμματός τους για τις επόμενες δεκαετίες. Με ανησυχία παρακολουθούν την άνοδο του δεξιού εθνικισμού στην Ουγγαρία και γειτονικές χώρες όπως η Σλοβακία και η Ρουμανία, οι οποίες διατηρούν σημαντικές ουγγρικές μειονότητες στα εδάφη τους.

Έχοντας ακολουθήσει πιστά τις διαταγές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου το σοσιαλιστικό κόμμα της Ουγγαρίας γνώρισε μια από τις πλέον ταπεινωτικές ήττες που έχει υποστεί κυβερνών κόμμα στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία. Σε κατάσταση σοκ, ο υποψήφιος των σοσιαλιστών Ατίλα Μεστερχάζι, στάθηκε μπροστά στις κάμερες για να ανακοινώσει ότι το κόμμα του καταβαραθρώθηκε στο 19,3% από το 44% που απολάμβανε στις προηγούμενες εκλογές.

Σε απόσταση αναπνοής πίσω από τους σοσιαλιστές, με διαφορά μόλις τριών ποσοστιαίων μονάδων, φιγουράριζε το νεοφασιστικό κόμμα Γίομπικ, το οποίο συνεργάζεται με την οργάνωση Ουγγρική Φρουρά – μια ομάδα ενόπλων πραιτοριανών που παρελαύνουν συχνά στο κέντρο της Βουδαπέστης με ναζιστική περιβολή. Ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου του Γιόμπικ μάλιστα είχε το θράσος να δηλώσει, στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε τις εκλογές, ότι το κόμμα του ετοιμάζεται «να βάλει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο των σοσιαλιστών» και ύστερα «να τους θάψει με δικά του έξοδα».

Στην πρώτη θέση, και με αγεφύρωτη διαφορά από τους αντιπάλους του, βρέθηκε το επίσης εθνικιστικό και ξενοφοβικό κόμμα Φίντεσζ, που συγκέντρωσε σχεδόν 53% των ψήφων και βάσει του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος καταλαμβάνει το 80% των εδρών του πρώτου γύρου. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι έστω και με μια μέτρια απόδοση στο δεύτερο γύρο, θα έχει εξασφαλισμένη, άνετη πλειοψηφία. Θεωρείται μάλιστα πολύ πιθανό ότι θα ξεπεράσει τα δυο τρίτα των εδρών, γεγονός που θα τους επιτρέψει να προχωρήσει σε ριζικές συνταγματικές μεταρρυθμίσεις. Ούγγροι αλλά κυρίως ξένοι αναλυτές δεν έκρυβαν το φόβο τους για τη δημιουργία ενός απολυταρχικού κράτους στο εσωτερικό της ΕΕ που, όπως έλεγαν χαρακτηριστικά, θα κάνει την κυβέρνηση του ακροδεξιού Γεργκ Χάιντερ στην Αυστρία να θυμίζει παιδική χαρά.

Τηρουμένων των ιδεολογικών αναλογιών θα ήταν σαν να πάρει στις ελληνικές εκλογές 53% το ΛΑΟΣ, 19% το ΠΑΣΟΚ και 16% η Χρυσή Αυγή. Βεβαίως, η ουγγρική ακροδεξιά δεν στήριξε με τόσο πάθος την ακραία αντιλαϊκή οικονομική πολιτική του κυβερνώντος σοσιαλιστικού κόμματος. Αντιθέτως, τη στιγμή που η κυβέρνηση της Ουγγαρίας υποσχόταν στους διεθνείς οργανισμούς μείωση του δημόσιου ελλείμματος, τα κόμματα της Δεξιάς υπόσχονταν να το αυξήσουν με στόχο να δημιουργήσουν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας τα επόμενα χρόνια.

Είναι προφανές ότι οι σοσιαλιστές, που τώρα κινδυνεύουν με ουσιαστική εξαφάνιση από το πολιτικό σκηνικό, πλήρωσαν την απόλυτη «επιτυχία» του προγράμματος που επέβαλε στη χώρα το ΔΝΤ σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μέσα σε τέσσερα μόλις χρόνια η Ουγγαρία κατάφερε να μειώσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού από το 9,3% του ΑΕΠ σε μόλις 3,9% – ουσιαστικά δηλαδή ακολούθησε μια συνταγή οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής αυτοκτονίας σε περίοδο οικονομικής κρίσης. Ανάλογης με αυτή που ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα. Κόβοντας τον αντίστοιχο 13 μισθό, αυξάνοντας το ΦΠΑ κατά 5% και παράλληλα το όριο συνταξιοδότησης κατά τρία χρόνια, το ΔΝΤ οδήγησε στα όρια της εξαθλίωσης ένα τεράστιο τμήμα του πληθυσμού. Η κατάσταση επιδεινώθηκε όμως και από την αναγκαστική επιστροφή πολωνών μεταναστών που τα τελευταία χρόνια είχαν βρει εργασία στη Δυτική Ευρώπη και τώρα επιστρέφουν στην πατρίδα τους ως απολυμένοι.

Η πολιτική του ΔΝΤ προκάλεσε πρωτοφανή, για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, διάρρηξη του κοινωνικού ιστού στρέφοντας μεγάλο τμήμα του πληθυσμού σε ακροδεξιές και νεοναζιστικές οργανώσεις. Δεκάδες ήταν τα περιστατικά νεαρών που εξέφραζαν την οργή τους, καίγοντας καταυλισμούς τσιγγάνων Ρομά (όπως συμβαίνει και στην Ελλάδα με τα σπίτια μεταναστών). Μόλις πριν από μερικούς μήνες η Ουγγαρία πάγωσε όταν νεοναζιστές έβαλαν φωτιά σε σπίτι τσιγγάνων, ενώ μέσα βρισκόταν ακόμη ένας πατέρας με το μόλις πέντε ετών γιό του. Μόλις οι δυο τους εγκατέλειψαν πανικόβλητοι το σπίτι, οι συγκεντρωμένοι τους εκτέλεσαν πυροβολώντας τους σχεδόν εξ επαφής!

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ουγγαρία, πριν οδηγηθεί σε αυτή την κατάσταση, είχε φτάσει γονυπετής στα σκαλιά των Βρυξελλών και της γερμανικής καγκελαρίας, ζητώντας οικονομική βοήθεια. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση όμως βλέποντας την αρνητική στάση του Βερολίνου κατέληξε στη χειρότερη δυνατή επιλογή του ΔΝΤ, υπογράφοντας την πολιτική της καταδίκη για αρκετά χρόνια – αν όχι δεκαετίες.

Την ίδια ώρα ξεπερνώντας κάθε όριο θράσους οι αρθρογράφοι του Τέταρτου Ράιχ, σε γερμανικές εφημερίδες όπως οι γερμανικοί Φαινάνσιαλ Τάιμς, σημείωναν ότι «αυτά συμβαίνουν εάν οι κυβερνήσεις καθυστερούν στις οικονομικές μεταρρυθμίσεις». Προχωρώντας ένα βήμα περισσότερο η Ταγκεσπίγκελ σημείωνε ότι «η Ουγγαρία θέτει σε δοκιμασία τις αρχές της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης». Εννοεί άραγε ο γερμανός αρθρογράφος ότι η χώρα δεν ήταν έτοιμη να απελευθερωθεί από την επιρροή της Μόσχας ή ότι θα πρέπει να ετοιμάζεται να καταληφθεί και πάλι από τη Γερμανία – για δεύτερη φορά σε λιγότερο από έναν αιώνα;

UNICEF: Κάντε τον ψηφιακό κόσμο ασφαλέστερο για τα παιδιά - αυξάνοντας παράλληλα την πρόσβαση στο διαδίκτυο προς όφελος των πιο μειονεκτούντων

Αθήνα, 11 Δεκεμβρίου 2017 UNICEF: Κάντε τον ψηφιακό κόσμο ασφαλέστερο για τα παιδιά - αυξάνοντας παράλληλα την πρόσβαση στο διαδ...