................................................................ Διαδικτυακή Εφημερίδα με καθημερινή ενημέρωση για τον πολίτη ..............................................................
______________________________________________________________________________________________________________________
* Εβδομαδιαία ειδησεογραφική, οικονομική Eφημερίδα από το 1993 * Σύμβουλος Έκδοσης: Πάνος Σ. Αϊβαλής, - email: athenspress1@gmail.com
________________________________________________________________________________________________________________________

*

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό.Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη................................................................................................................ Νίκος Μπελογιάννης [1915-1952]
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009

Αλέκος Αλαβάνος: "Φαινόμενα πολιτικής σήψης..."



Βολές κατά πάντων εξαπέλυσε ο Αλέκος Αλαβάνος,
μιλώντας για «φαινόμενα έντονης πολιτικής σήψης».

Ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ:
* Καταλόγισε στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ότι «πολιτεύεται».
* Κατηγόρησε την ηγεσία της κυβέρνησης και της Ν.Δ. ότι «εκβιάζουν τους βουλευτές με το φόβητρο των εκλογών για το πώς θα ψηφίσουν».
* Επιτέθηκε στον ΛΑΟΣ, υποστηρίζοντας ότι «κάνει πολιτικά παζάρια και συναλλαγές με την κυβέρνηση για τη στάση που θα κρατήσει».
Ο κ. Αλαβάνος επιτέθηκε ξεχωριστά στα δυο μεγάλα κόμματα, τα οποία έχουν -όπως είπε- ακέραιες τις ευθύνες για τις συνταγματικές και νομοθετικές διατάξεις σχετικά με τα ποινικά αδικήματα των υπουργών.
Ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ ξεκαθάρισε ότι δεν θα δοθεί κομματική γραμμή στους βουλευτές για την υπόθεση Παυλίδη. Ωστόσο, πρόσθεσε ότι όλοι οι βουλευτές του κόμματος συμφώνησαν ότι τα στοιχεία που υπάρχουν επιβάλλουν να ασκηθεί ποινική δίωξη στον βουλευτή, τασσόμενος έτσι υπέρ της παραπομπής του.
Ο κ. Αλαβάνος ανακοίνωσε ότι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα παραστούν την προσεχή Δευτέρα στη βράβευση του προέδρου της Κομισιόν, Ζοζέ Μπαρόζο, από τη Βουλή, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κοινωνική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
* από την εφημ. "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" 24.4.2009

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2009

Ποιοι ήθελαν το 1967 εκτροπή και όχι εκλογές


1967 : O EΘΝΑΡΧΗΣ ΕΠΕΔΙΩΚΕ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ
ΕΝ ΣΕΡΡΑΙΣ
ΔΙΑΔΥΚΤΙΑΚΟΣ ΤΟΠΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ & ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ
http://sedaridis.blogspot.com/2009/04/1967-o-e.html



Του ΒΙΚΤΩΡΑ ΝΕΤΑ*
Παραμένει έως σήμερα, που συμπληρώνονται 42 χρόνια από την 21η Απριλίου 1967, ανοιχτό το ερώτημα: Γιατί ο πολιτικός κόσμος της χώρας δεν κατάφερε να προστατεύσει τη δημοκρατία και να αποτρέψει τη δικτατορία των συνταγματαρχών;Είχα θέσει το ερώτημα στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, τελευταίο αρχηγό της ΕΡΕ και πρωθυπουργό της κυβέρνησης που ανέτρεψε η χούντα. Μου απάντησε με ειλικρίνεια: «Εγώ επέμενα να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές το ταχύτερο δυνατό. Σ' αυτήν τη θέση, όμως, ήμουν τραγικά μόνος. Κανείς στο κόμμα δεν ήθελε τις εκλογές. Αλλωστε δεν ήλεγχα το κόμμα. Κορυφαία στελέχη πηγαινοέρχονταν στο Παρίσι και συζητούσαν με τον Κων. Καραμανλή».
Τα όσα μου είπε τον Νοέμβριο του 1973 ο Παναγ. Κανελλόπουλος επιβεβαιώθηκαν αργότερα από κείμενα που περιέχονται στο «Αρχείο» του Κων. Καραμανλή, το οποίο κυκλοφόρησε το 1994 προσφέροντας σημαντικά στοιχεία στην Ιστορία. Υπάρχουν όμως και πολλά που δεν δημοσιεύτηκαν στο «Αρχείο», όπως δεν είδαν το φως της δημοσιότητας και στοιχεία από τους φακέλους των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Εγιναν προσπάθειες από ερευνητές και δημοσιογράφους για να αποκαλυφθεί με στοιχεία ο βαθμός συμμετοχής των αμερικανικών υπηρεσιών στην επιβολή της δικτατορίας, οι οποίες και απέδωσαν. Συστηματικό αγώνα έκανε ο δημοσιογράφος Ηλίας Δημητρακόπουλος, ο οποίος τον Σεπτέμβριο του 1967 διέφυγε από την Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στην Ουάσιγκτον, όπου από την προηγούμενη δημοσιογραφική δουλειά του ανέπτυξε φιλίες και είχε σημαντικές πηγές πληροφοριών.Ανακάλυψε ο Δημητρακόπουλος ότι τον Φεβρουάριο του 1967 ο Κων. Καραμανλής συναντήθηκε στη Νέα Υόρκη με τον απόστρατο πτέραρχο Λόρις Νόρσταντ, με τον οποίο συζήτησε την ιδέα στρατιωτικής λύσης στην Ελλάδα.
Σε συνέντευξή του στον Θ. Γεωργακόπουλο για το περιοδικό «Esquire» (Φεβρουάριος 2003) ο Δημητρακόπουλος είπε: ο Καραμανλής «συνάντησε τον Λόρις Νόρσταντ, ο οποίος επί 7 χρόνια ήταν αρχιστράτηγος των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη.
Ο Καραμανλής τού πρότεινε να εισηγηθεί μια στρατιωτική λύση του ελληνικού προβλήματος, υπό την ηγεσία του ίδιου. Αυτή η πρόταση είχε πολλές συνέπειες, γιατί αφαίρεσε από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ τον τελευταίο ηθικό ενδοιασμό που μπορεί να είχε για χούντα στην Ελλάδα.
Ο ίδιος ο Καραμανλής, ο αρχηγός της ελληνικής Δεξιάς, τους έλεγε να κάνουν δικτατορία».Αναφέρεται στο «Αρχείο» (τόμος 6ος, σελ. 257 και επόμ.) ότι ο Κων. Καραμανλής, επιστρέφοντας από ιδιωτικό ταξίδι στις Μπαχάμες, παρέμεινε για μία εβδομάδα στη Νέα Υόρκη (25 Φεβρ. - 4 Μαρτίου 1967), όπου «και είχε σειρά συναντήσεων με προσωπικότητες του πολιτικού και του επιχειρηματικού κόσμου. Ειδικότερα συναντήθηκε με τον κυβερνήτη της Πολιτείας της Νέας Υόρκης Νέλσον Ροκφέλερ, τον πτέραρχο Νόρσταντ, παρεκάθησε σε γεύμα το οποίο δόθηκε προς τιμήν του από τον διακεκριμένο δημοσιογράφο Σάυρους Σουλτσμπέργκερ και παραβρέθηκε σε δεξίωση του γενικού προξένου της Ελλάδος Γ. Γκαβά (...)». Δεν αναφέρεται στο σημείωμα τι συζήτησε στη Νέα Υόρκη. Στις προηγούμενες, όμως, και στις επόμενες σελίδες του «Αρχείου» δημοσιεύονται επιστολές που αντήλλαξαν ο Κων. Τσάτσος με τον Κων. Καραμανλή, όπου καθαρά γίνεται λόγος το 1966 και στις αρχές του 1967 για λύση δικτατορίας.Σε μακρά επιστολή του προς τον Κων. Τσάτσο, ο Κων. Καραμανλής έγραψε στις 10 Μαΐου 1966: «Χωρίς να σχολιάσω τα όσα απερίγραπτα συνέβησαν από τριετίας εις τον τόπον μας και τα οποία αποτελούν σαφή συμπτώματα εθνικής κρίσεως, θα συνεβούλευα εις γενικάς γραμμάς: Να σχηματισθεί κυβέρνησις από ικανά και κατάλληλα διά την περίπτωσιν πρόσωπα, η οποία να εξουσιοδοτηθεί από την Βουλήν ή, της Βουλής αρνουμένης, από τον βασιλέα, όπως ασκούσα εκτάκτους εξουσίας και εντός ευλόγου χρόνου: 1) Προβεί εις τολμηράν αναθεώρησιν του Συντάγματος (...)». Στη συνέχεια απαριθμούσε τι έπρεπε να κάνει αυτή η κυβέρνηση, πριν οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές.Απαντώντας στην επιστολή αυτή ο Κων. Τσάτσος σημείωνε («Αρχείο», τόμος 6ος, σελ. 219 και επόμ.): «Πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσουμε μερικά πράγματα: Πρώτον, για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, εισηγούμεθα -(λέω ..."γούμεθα", διότι ασπάζομαι -μαζί με μυριάδες άλλους- ανεπιφύλακτα τις σκέψεις σου). Εισηγούμεθα, λοιπόν, παρεκτροπήν από το πολίτευμα και μίαν προσωρινήν δικτατορίαν -ίσως ενός έτους. Προς αυτήν την κατεύθυνσιν πρέπει να δουλευθεί από εκείνους που θα επωμιστούν την παρεκτροπήν και θα την κυρώσουν δι' ενός δημοψηφίσματος. Δικτατορίες χωρίς ονοματισμένο δικτάτορα δεν κουβεντιάζονται».
Στην απάντησή του (στις 26 Οκτωβρίου 1966) ο Κων. Καραμανλής αναφέρει: «Φοβούμαι ότι εις το σημείον που έφτασαν τα πράγματα, δεν αποκλείεται να οδηγηθείτε, χωρίς να το θέλετε, σε κάποιο είδος παρεκτροπής (...). Εχει δημιουργηθεί κρίσις νομιμότητος, εφ' όσον καλώς ή κακώς πιστεύεται, ότι η επικράτησις ωρισμένης πολιτικής παρατάξεως (σ.σ. εννοούσε την Ενωση Κέντρου του Γ. Παπανδρέου) θα έχει ως αποτέλεσμα την ανατροπήν των πάντων. Υπό τας συνθήκας όμως αυτάς, όπως το λέγει η λογική και το διδάσκει η Ιστορία, ομαλή δημοκρατική εξέλιξις αποκλείεται. Γιατί είναι φυσικόν ν' αντιδράσουν, πριν παραδοθούν, και το καθεστώς και εκείνοι οι οποίοι πιστεύουν ότι απειλούνται. Τούτου δοθέντος, θα πρέπει η εκτροπή αυτή να προληφθεί. Ή, αν επιχειρηθεί, να χειραγωγηθεί, τόσον από απόψεως διαδικασίας, όσον και από απόψεως σκοπών, για να μην αποβεί συμφορά στον τόπον. Θα πρέπει, δηλαδή να είναι σχετικώς νομιμότυπος, κάπως ελεγχομένη και να έχει ως σκοπόν την ανασύνταξιν της δημοκρατίας που, για πολλούς λόγους, είναι επισφαλής στον τόπον μας». Και για το ενδεχόμενο επανόδου του, σημείωνε: «Η πείρα μου με έπεισε ότι δεν είναι δυνατόν να κυβερνηθεί δημοκρατικά ο τόπος μας, αν δεν γίνουν βαθειές αλλαγές στην εθνική μας ζωή. Αν γυρίσω χωρίς αυτές ή θα φύγω και πάλι ή θα καταλήξω σε δικτατορία».Το θέμα της εκτροπής το έθεσε ο Κων. Καραμανλής και στον Δημ. Μπίτσιο, διευθυντή του Πολιτικού Γραφείου του βασιλιά Κωνσταντίνου, ο οποίος τον επισκέφθηκε στο Παρίσι στα μέσα Αυγούστου του 1966. Διεμήνυσε στον Κωνσταντίνο ο Καραμανλής, ότι αν υπάρξουν εγγυήσεις ότι ο Παπανδρέου θα πολιτευθεί νομιμοφρόνως μετά τας εκλογάς «να προχωρήσετε προς εκλογάς», αλλά «εάν τούτο αποκλείεται, τότε θα πρέπει να αντιμετωπισθεί ίσως η λύσις της εκτροπής».
Ο Κων. Καραμανλής, ωστόσο, απέκρουσε πρόταση του Κωνσταντίνου να επιστρέψει στην Ελλάδα και να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες, δηλαδή την ευθύνη εκτροπής. Σε ερώτηση του Δ. Μπίτσιου, ο οποίος τον επισκέφθηκε και πάλι στις 10 Μαρτίου 1967, ποιος «θα ηδύνατο να αναλάβει μίαν τοιαύτην αποστολήν», απάντησε: «Προχείρως θα μπορούσα να υποδείξω τον συνδυασμόν Μαρκεζίνης - Τσακαλώτος, εφ' όσον θα μας έπειθαν ότι είναι ικανοί να φέρουν εις πέρας παρομοίαν αποστολήν».Εμεινε μετά την αποστασία του 1965, που ανέτρεψε την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, απροστάτευτη η Δημοκρατία. Το Παλάτι, ο Κων. Καραμανλής, ο κύριος κορμός της Δεξιάς -με εξαίρεση τον Παναγ. Κανελλόπουλο- η Ουάσιγκτον, το παρακράτος, δεν ήθελαν προσφυγή σε εκλογές, αλλά λύση δικτατορίας. Τον βασιλιά με τους στρατηγούς τον πρόλαβαν οι συνταγματάρχες. Αυτή είναι η αλήθεια και είναι γνωστή. Δεν έχει, λοιπόν, νόημα να μένουν κλειστά τα αρχεία των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, αλλά και οι φάκελοι της αποστασίας και της δικτατορίας.


*από την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία" 21 Απριλιου 2009

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2009

Ήρωες απροσάρμοστοι, παρείσακτοι, περιθωριακοί, περιπλανιούνται στο Μαρόκο ή στο Μεξικό, μέσα στους πίνακες του Βαν Γκογκ ή σ’ ένα μυστηριώδες δάσος..

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο της Πόπης Βερνάρδου
με τίτλο Dejavu, σελίδες 210,
από τις εκδόσεις του περιοδικού ΥΦΟΣ.

Πρόκειται για μια συλλογή δεκατριών φανταστικών αφηγημάτων, στα οποία οι ήρωες, απροσάρμοστοι, παρείσακτοι, περιθωριακοί, περιπλανιούνται στο Μαρόκο ή στο Μεξικό, μέσα στους πίνακες του Βαν Γκογκ ή σ’ ένα μυστηριώδες δάσος. Ξέρουν ότι υφίστανται τις συνέπειες της απόφασής τους να διαφέρουν για να είναι πιο κοντά στις δικές τους επιθυμίες. Δε φοβούνται να περπατήσουν στην άκρη του γκρεμού. Δεν ανήκουν πουθενά και είναι υποχρεωμένοι να ζουν και να κινούνται σε ένα κόσμο που δεν μπορούν να κατανοήσουν. Περιμένουν την έκπληξη, το αλλόκοτο, το παράλογο ή δεν περιμένουν τίποτα, παρά βυθίζονται στις παραισθήσεις και τις φαντασιώσεις τους, έχοντας ήδη εισέλθει για τα καλά στο προσωπικό τους σύμπαν".
Η Πόπη Βερνάρδου με καταγωγή από τα Κύθηρα και τη Δράμα είναι δικηγόρος. Προηγούμενα βιβλία της: “Τι απέγινε η Σταχτοπούτα”, αφήγημα, από τις εκδόσεις “FUTURA” και «Χουανίτα», μυθιστόρημα, από τα «Ελληνικά Γράμματα». Συμμετέχει με δυο διηγήματα στην ανθολογία φανταστικών διηγημάτων με τίτλο «Τρεις ματιές τ’ αλλάζουν όλα», εκδόσεις Φανταστικός Κόσμος, 2007. Διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά Ύφος, Big Bang και Φανταστικά Χρονικά. Είναι μέλος της Αθηναϊκής Λέσχης Επιστημονικής Φαντασίας.

Το βιβλίο διατίθεται στο βιβλιοπωλείο ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ, Γραβιάς 3-5, Αθήνα
και....
Κεντρική διάθεση: ΕΚΔΟΣΕΙΣ // ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΥΦΟΣ
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ 12 ΑΝΑΤΟΛΗ Ν. ΜΑΚΡΗ 19005 ΤΗΛ. 210-3245771

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009

Η μαύρη αυτή επέτειος, προσδίδει ένα επίκαιρο νόημα στους αγώνες...

...για δημοκρατία, ανεξαρτησία
και αποτελεσματική προάσπιση
των εθνικών συμφερόντων



Η επέτειος της 21ης Απριλίου 1967


Σαράντα και δύο χρόνια, συμπληρώθηκαν από την 21η Απριλίου 1967. Από την αποφράδα εκείνη ημέρα που οι Απριλιανοί πραξικοπηματίες αλυσόδεσαν τη χώρα και τη Δημοκρατία.

Τα δεινά που προκάλεσε η δικτατορία του ΄67, παραμένουν έντονα χαραγμένα στην
ιστορική μνήμη του ελληνικού λαού και αποτελούν πηγή φρονηματισμού για την πολιτική ηγεσία και κυρίως για τις νεότερες γενιές. Ένα παράδειγμα προς αποφυγήν.

Η κατάργηση των στοιχειωδών ελευθεριών, οι φυλακές, οι εξορίες και τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες των αντιπάλων του καθεστώτος, ο πνευματικός και πολιτιστικός μεσαίωνας, αλλά και η τραγωδία που προκάλεσε το εγκληματικό πραξικόπημα στην Κύπρο, καταγράφουν το επτάχρονο δικτατορικό καθεστώς, ως μια από τις μελανότερες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Η πτώση της χούντας, καρπός του αντιδικτατορικού αγώνα και της προδοσίας της Κύπρου, τροφοδότησε ελπίδες και αγώνες για τη δημοκρατική αναγέννηση της χώρας και τον προοδευτικό εκσυγχρονισμό της κοινωνίας.

Η μαύρη αυτή επέτειος, προσδίδει ένα επίκαιρο νόημα στους αγώνες για δημοκρατία, ανεξαρτησία και αποτελεσματική προάσπιση των εθνικών συμφερόντων. Η Δημοκρατία στις μέρες μας γίνεται πιο ισχυρή και ασφαλής, όσο πιο πολύ εμβαθύνεται και αναπτύσσεται με πολιτικές που ενισχύουν το κοινωνικό της περιεχόμενο και την αποκέντρωση εξουσιών και πόρων.


Το μεγάλο δίδαγμα από την επέτειο του πραξικοπήματος, είναι πιστεύουμε, ότι τα εθνικά μας συμφέροντα προασπίζονται αποτελεσματικότερα, όχι με τον στραγγαλισμό των λαϊκών ελευθεριών, τον ανέξοδο υπερπατριωτισμό και τον απομονωτισμό, αλλά με σχεδιασμένες πρωτοβουλίες διαλόγου και ειρηνικής συνύπαρξης και συνεργασίας, στο έδαφος της διεθνούς νομιμότητας.

Πως φθάσαμε στη δικτατορία
To σοβαρότερο ρήγμα στις τάξεις της Ένωσης Κέντρου σημειώθηκε τον Ιούλιο του 1965. Αφορμή υπήρξε η απόφαση του Γ.Παπανδρέου να αντικαταστήσει τον Πέτρο Γαρουφαλιά από το υπουργείο Εθνικής Αμύνης και η άρνηση του βασιλιά να υπογράψει το σχετικό διάταγμα, αν ο διάδοχος του Γαρουφαλιά δεν απολάμβανε της απόλυτης εμπιστοσύνης του.

Ο Παπανδρέου υπέβαλε την παραίτησή του. Από εκείνη την ημέρα και μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου του 1966, ο Κωνσταντίνος προσπάθησε να σχηματίσει κυβερνήσεις - φαντάσματα με τη συμμετοχή κατά διαστήματα 48 βουλευτών της Ένωσης Κέντρου που εγκατέλειψαν τον Γεώργιο Παπανδρέου. Οι κυβερνήσεις αυτές που στηρίζονταν στη Βουλή από την ΕΡΕ και τους αποστάτες της Ένωσης Κέντρου, αποδείχθηκαν θνησιγενείς.

Με εντολή του Κωνσταντίνου και τη σύμφωνη γνώμη της Ε.Κ. στις 3 Απριλίου την πρωθυπουργία ανέλαβε ο Παναγιώτης Κανελόπουλος για να διεξάγει βουλευτικές εκλογές στις 28 Μαΐου 1967.


Oι εκλογές αυτές δεν έγιναν ποτέ, διότι η κυβέρνηση Κανελόπουλου και η νομιμότητα καταλύθηκαν από το πραξικόπημα των συνταγματαρχών στις 21 Απριλίου. Οι πραξικοπηματίες ήταν οι συνταγματάρχες Γεώργιος Παπαδόπουλος, Στυλιανός Παττακός και Νικόλαος Μακαρέζος.

Η 21η Απριλίου 1967
Οι πραξικοπηματίες έχοντας εξασφαλίσει περίπου 100 τεθωρακισμένα στην περιοχή της πρωτεύουσας κινητοποιήθηκαν τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου και κατέλαβαν αρχικά το Πεντάγωνο. Έβαλαν σε εφαρμογή το ΝΑΤΟικό σχέδιο "Προμηθεύς", για την αντιμετώπιση κομμουνιστικού κινδύνου με αποτέλεσμα να κινηθούν όλες οι στρατιωτικές μονάδες της Αττικής. Μεγάλη ήταν η συμβολή του διοικητή της Σχολής Ευελπίδων Δημήτρη Ιωαννίδη, ο οποίος κινητοποίησε το τάγμα της σχολής και την Στρατιωτική Αστυνομία (ΕΣΑ).

Ο στρατηγός Γ.Σπαντιδάκης, έμπιστος του βασιλιά, αντικαθίσταται στην αρχηγία του ΓΕΣ από τον Οδυσσέα Αγγελή. Ο Αγγελής από το νέο αξίωμά του έδωσε εντολή στο Γ' Σ.Σ. στη Θεσσαλονίκη να εφαρμόσει το σχέδιο "Προμηθεύς" σε όλη τη χώρα.


Η νέα, χουντική, κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Κόλλια και υπουργό Εθνικής Αμύνης τον μέχρι εκείνη την ημέρα αρχηγό ΓΕΣ Γ.Σπαντιδάκη ορκίστηκε την ίδια ημέρα από τον Κωνσταντίνο. Ο Κωνσταντίνος, αν και είχε αρχικά κάποιες αντιρρήσεις στην αρχή, ωστόσο γρήγορα δέχθηκε τα αιτήματα των πραξικοπηματιών.

Οι συλλήψεις άρχισαν την ίδια ημέρα. Όλοι οι πολιτικοί, με προεξάρχοντα τον Γεώργιο Παπανδρέου, συνελήφθησαν, αλλά το ίδιο συνέβαινε και με τους απλούς πολίτες. Δέκα ημέρες αργότερα η Χούντα ανακοίνωσε ότι οι συλληφθέντες ανέρχονταν σε 6509 άτομα, αλλά ανεπίσημες πληροφορίες ανέβαζαν τον αριθμό των συλληφθέντων σε αρκετές χιλιάδες άτομα.

Την πρώτη κιόλας μέρα του πραξικοπήματος, τα όργανα της Χούντας δολοφονούν στον Ιππόδρομο της Αθήνας, όπου κρατούνταν όμηροι της δικτατορίας, το στέλεχος της ΕΔΑ Παναγιώτη Ελή, ενώ στις 22 Μαΐου δολοφονείται ο γνωστός από την υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ δικηγόρος Νικηφόρος Μανδηλαράς.

*από το : Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Ρυθμίζοντας τη λεηλασία της Αττικής...


ΦΤΑΝΕΙ!!!

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΝΟΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ (μπετόν αρμέ)

κύριοι της Νέας Δημοπρασίας...


Μέσα στον Απρίλη ανακοινώθηκε από τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ η κυοφορούμενη εδώ και μια δεκαετία (τουλάχιστον) αναθεώρηση του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας (ΡΣΑ) και διανύουμε ήδη την περίοδο της λεγόμενης «διαβούλευσης».


Όπως είναι γνωστό, για πρώτη φορά η πρωτεύουσα της χώρας μας απέκτησε θεσμοθετημένο σχεδιασμό του χώρου το 1985, με υπουργό τον Αντώνη Τρίτση, ο οποίος «έγραψε ιστορία» σύμφωνα με τα λεχθέντα του ιστορικού αρχηγού του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά απεπέμφθη από αυτό το υπουργείο μετά βαϊων και κλάδων. Ετσι, ο υποδειχθείς από τον αρχηγό, ρεαλιστής διάδοχός του Ευάγγ. Κουλουμπής (σοσιαλιστής και αυτός, θεός σχωρέστον), αποδεχόμενος πλήρως τις υποδείξεις των ανερχόμενων τότε οικονομικών συμφερόντων, ανέτρεψε χωρίς επιφυλάξεις τους στόχους του «αιθεροβάμονα» Αντ.Τρίτση (και κατ’ επέκταση του θεσμοθετημένου ΡΣΑ) περί «ανάσχεσης της επέκτασης της πόλης, αποτροπής της συγκέντρωσης πληθυσμού και οικονομικών δραστηριοτήτων στην Αττική, αποκέντρωση και περιφερειακή ανάπτυξη».



Κορυφαία στιγμή της ανατροπής του ΡΣΑ του 1985, ήταν το «φύτεμα» στον κάμπο των Μεσογείων του νέου Διεθνούς Αερολιμένα, ο οποίος αργότερα ονομάστηκε «Ελευθέριος Βενιζέλος». Ετσι, έκτοτε η περιοχή απέκτησε «ζωή» και τείνει να μετατραπεί σε ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο με κάποια υπολείμματα γεωργικής γης (η οποία, σημειωτέον έθρεψε γενιές και γενιές ανθρώπων με προϊόντα που σήμερα συνήθως εισάγονται από «φτωχότερες» χώρες από τη δική μας…)


Το μοντέλο ανάπτυξης που κυριαρχεί πλέον στην Αττική, έχει ως ορατή συνέπεια την συγκέντρωση πληθυσμού και οικονομικών δραστηριοτήτων, την υποβάθμιση των κεντρικών περιοχών της Αθήνας , την αστικοποίηση της περιαστικής ζώνης.

Οι ορεινοί όγκοι της Αττικής, η Πεντέλη, ο Υμηττός, η Πάρνηθα, το Ποικίλο Όρος, δέχονται συνεχείς οικιστικές πιέσεις, με αποτέλεσμα τις αδιάκοπες επεκτάσεις, άλλοτε νομότυπες και άλλοτε παράνομες και αυθαίρετες.



Σπαταλώντας τη ζωή…



«…Την καταστροφή της Πεντέλης πρέπει να την δούμε σαν ένα μέρος από την καταστροφή όλης της Αττικής…Μέσα από τραυματισμένες μνήμες έρχεται η στιγμή που ο άνθρωπος πρέπει να σκέφτεται φιλοσοφικά ή ποιητικά, όπως στις στιγμές που σκέπτεται για τη ζωή ή για το θάνατο ή για την ελευθερία…



…Αν δεν γίνει μια αναμόχλευση σε βάθος των σχέσεων των ανθρώπων που αποτελούν το κοινωνικό σύνολο και αυτών που εκλέγουν για να τους εκφράσουν, τότε στα επόμενα λίγα χρόνια, μπορεί να βρεθούμε σε μια σειρά από τεράστιες δυσκολίες και καταστροφές, σε κατασπατάληση της ζωής που θα γίνεται σ’ αυτό το χώρο μια ασύμφορη ζωή, αταίριαστη στις συνθήκες εργασίας ,υγείας και της ελάχιστης αξιοπρέπειας όπου η έννοια των ωρών ευτυχίας θα αντικατασταθεί από ένα οχετό παράνοιας ,θορύβων, βιαιότητας και απάθειας. Οι συνθήκες αυτές θα οδηγήσουν σε ανάγκες και επιθυμίες φυγής…Σήμερα η μόνη διέξοδος είναι η σωτηρία της Αττικής και σε άλλη κλίμακα η σωτηρία της Ελλάδας …Μια ηθική και νοητική ανέγερση ίσως θα έφερναν σε κάποιο δρόμο, ίσως κάποιο επίπονο και γενναίο θαύμα…»
Το παραπάνω προφητικό κείμενο έχει γραφεί από τον αρχιτέκτονα Αριστομένη Προβελέγγιο το 1975. Στα τριαντατέσσερα χρόνια που μεσολάβησαν, κανένα «θαύμα» δεν έγινε.


Σήμερα η Πεντέλη εξακολουθεί να χτίζεται αυθαίρετα ή νομότυπα. Στα όρια Πικερμίου και Ραφήνας Οικοδομικοί Συνεταιρισμοί αγωνίζονται να κτίσουν μια νέα πόλη 10.000 κατοίκων, ενάντια στις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.Στην Πάρνηθα, προωθείται η κατασκευή μιάς «Τεχνόπολης» καθώς και η επέκταση της δόμησης των εγκαταστάσεων του Καζίνο και του Μόν Παρνές.
Στον Υμηττό, ο οποίος θεωρείται πλέον ως ένα ενοχλητικό φυσικό εμπόδιο μεταξύ του υπερδομημένου λεκανοπεδίου της Αθήνας και του υπό ραγδαία «ανάπτυξη» κάμπου των Μεσογείων, προωθείται η έγκριση ενός Προεδρικού Διατάγματος που αντιμετωπίζει τον μισό ορεινό όγκο ως «περιαστικό- θεματικό» πάρκο. Ταυτόχρονα, ένα εκτεταμένο δίκτυο νέων αυτοκινητόδρομων, προβλέπεται να τον διασχίσει επιφανειακά και υπόγεια.

Σύμφωνα με δημοσιευμένη έρευνα (Καθημερινή 20/4/2008),το 65% των κατοίκων της Αθήνας δήλωσε ότι εάν μπορούσαν να φύγουν, θα την εγκατέλειπαν.

Ωστόσο, για τα επόμενα χρόνια, ο νέος στρατηγικός στόχος που κυριαρχεί είναι «…της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας και ενίσχυσης του ρόλου της Αθήνας ως διεθνούς και ευρωπαϊκής μητρόπολης και ως πόλης – πύλης για την νοτιο-ανατολική Ευρώπη»…

Φαίνεται ότι κάποια οργανωμένα συμφέροντα, εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, οικολογικής κατάρρευσης και εξαθλίωσης εκατομμυρίων ανθρώπων, ψάχνουν νέα πεδία λεηλασίας του χώρου, με όχημα αυτή τη φορά το ταλαίπωρο «Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας»…


δημοσιεύτηκε April 17 από anonymous
Του Πάνου Τότσικα
*Προδημοσίευση από το περιοδικό «ΓΑΛΕΡΑ» Νο 44

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2009

Oκτώ στους δέκα Ελληνες πιστεύουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε παρακμή...




Η Ελλάδα σε παρακμή


Oκτώ στους δέκα Ελληνες πιστεύουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε παρακμή («ναι» και «μάλλον ναι» απαντά το 79,5% των πολιτών και «όχι» το 19,9%). Παράλληλα, το 70,7% δηλώνει ότι δεν είναι ικανοποιημένο από τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Οι ποιοτικοί δείκτες εμφανίζουν το πολιτικό σύστημα στα όριά του, σε σχέση με 10 χρόνια πριν: το 71,8% το θεωρεί περισσότερο διεφθαρμένο, το 67,8% εξαρτημένο από μεγάλα συμφέροντα, λιγότερο αποτελεσματικό (62,9%), λιγότερο αξιοκρατικό (61,9%), λιγότερο φιλικό προς τον πολίτη (54%) και περισσότερο συντηρητικό (39,2%).

Ολο το θεσμικό πλαίσιο διέρχεται κρίση, καθώς η κοινή γνώμη δεν εμπιστεύεται κανένα θεσμό για έξοδο από την κρίση (από την κυβέρνηση, τη Βουλή και τη Δικαιοσύνη, ως τα συνδικάτα, την Εκκλησία, τα Σώματα Ασφαλείας, τον επιχειρηματικό κόσμο και τα ΜΜΕ) πλην του «πνευματικού κόσμου» και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Ετσι, οι πολίτες (46,3%) ζητούν ριζικές αλλαγές,«έστω και αν αυτό συνεπάγεται σημαντικές κοινωνικές συγκρούσεις».
Το 29% επιθυμεί την ανατροπή του συστήματος «διότι η κατάσταση δεν πάει άλλο». Υπέρ των μικρών αλλά ουσιαστικών αλλαγών τάσσεται το 23,7%.
Το 60,3% των ερωτωμένων πιστεύει ότι το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα έχει εξαντλήσει τα όριά του και πρέπει να αντικατασταθεί. Για το 49,2% της κοινής γνώμης επιθυμητό πολίτευμα είναι η προεδρική δημοκρατία με περισσότερες εξουσίες στον Πρόεδρο, ο οποίος θα πρέπει να εκλέγεται από τον λαό. Το 41,2% επιλέγει το υπάρχον, την προεδρευομένη δημοκρατία. Για το 31,5% των πολιτών η λύση για να βγει η χώρα από την κρίση είναι μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας με τη συμμετοχή όλων των κομμάτων.


* Ερευνα κοινής γνώμης σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις από την Κάπα Research ΑΕ, για την εφημερίδα «Το Βήμα».

Συναυλία Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών στο Μουσείο Ακρόπολης στις 31 Οκτωβρίου 2017

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ // ΕΚΔΗΛΩΣΗ Το Μουσείο Ακρόπολης και η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών αποχαιρετούν τη θερινή περίοδο με το Κουαρτέτο Εγχόρδ...