................................................................ Διαδικτυακή Εφημερίδα με καθημερινή ενημέρωση για τον πολίτη ..............................................................
______________________________________________________________________________________________________________________
* Εβδομαδιαία ειδησεογραφική, οικονομική Eφημερίδα από το 1993 * Σύμβουλος Έκδοσης: Πάνος Σ. Αϊβαλής, - email: athenspress1@gmail.com
________________________________________________________________________________________________________________________

*

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό.Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη................................................................................................................ Νίκος Μπελογιάννης [1915-1952]
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2009

Για την υπεράσπιση των θέσεων εργασίας του ενημερωτικού προϊόντος


Σε μια πρώτη κίνηση προς την κατεύθυνση ενεργοποίησης των θεσμικών οργάνων της κυβέρνησης και του κράτους, για την υπεράσπιση των θέσεων εργασίας και του ενημερωτικού προϊόντος, προχώρησαν σήμερα οι εκπρόσωποι της ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΤΥΠΟΣ.
Είναι απαράδεκτο οι αρμόδιες υπηρεσίες της πολιτείας και οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι να σφυρίζουν αδιάφοροι μπροστά στα πολλαπλασιαζόμενα προβλήματα στον κλάδο των ΜΜΕ, όπως λ.χ. διαπιστώνεται με το επικείμενο κύμα εκβιαστικών απολύσεων στον Ομιλο Alpha, τις αυθαιρεσίες στο STAR, τις όλο και αγριότερες "περικοπές" δεξιά, αριστερά, σήμερα, και, οπουδήποτε αλλού αύριο.
Καλούμε όλα τα Δ.Σ. των συνδικαλιστικών Ενώσεων, δημοσιογράφων, τεχνικών και διοικητικών υπαλλήλων (πέρα από την προφανή τους υποχρέωση για κινητοποιήσεις), να θέσουν επίσημα και δημόσια, προ των ευθυνών τους εργοδότες, κυβέρνηση, κοινοβούλιο, Δικαιοσύνη, ελεγκτικούς μηχανισμούς και ασφαλιστικά Ταμεία.


Ακολουθεί το κείμενο της σχετικής επιστολής προς το ΕΣΡ.

"Αθήνα, 26 Φεβρουαρίου 2009

Προς
τον Πρόεδρο και τα Μέλη του Δ..Σ.
του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης
Αμερικής 5, Αθήνα


Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε,
Ύστερα από καταγγελίες συναδέλφων που εργάζονται στους τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας ALPHA TV και STAR CHANNEL, σας ενημερώνουμε ότι εδώ και καιρό τα νυχτερινά δελτία ειδήσεων, τα οποία προβάλλονται σε ακαθόριστο χρόνο, είναι βιντεοσκοπημένα αρκετές ώρες πριν.
Επειδή αυτό έρχεται σε αντίθεση με τους όρους αδειοδότησης των σταθμών, οι οποίοι οφείλουν να παρέχουν έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση στους πολίτες, παρακαλούμε για τις νόμιμες ενέργειές σας.
Με τιμή
Μπάμπης Αγρολάμπος
Αντώνης Νταβανέλλος
Δημήτρης Τρίμης
Μέλη του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ"


Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2009

Οι Ελληνες γελούν...


ΚΟΡΙΕΡΕ ΝΤΕΛΑ ΣΕΡΑ»

«Είναι αλήθεια ότι η ειρωνεία και ο σαρκασμός μπορούν να τραυματίσουν μια κυβέρνηση περισσότερο από ένα καταστροφικό πολιτικό σκάνδαλο», αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας «Corriere della Sera» για την απόδραση από τις φυλακές Κορυδαλλού, με τίτλο: «Απόδραση από τις φυλακές με ελικόπτερο. Χλευάζουν την κυβέρνηση».
«Ναι, αντιμέτωποι με την οικονομική κρίση, την ανεργία, τις διαδηλώσεις και τη διάχυτη βία που ξανανθίζει επικίνδυνα, τώρα οι Ελληνες γελούν», συνεχίζει το ίδιο δημοσίευμα, στο οποίο επισημαίνεται ότι η απόδραση είχε στοιχεία από Αρσέν Λουπέν αλλά και από Χίτσκοκ.
Μετά τις λεπτομέρειες του ρεπορτάζ, αναφέρεται και πάλι ότι η ειρωνεία και ο σαρκασμός έχουν επισκιάσει και αυτήν ακόμη τη σοβαρότητα του γεγονότος.
* από την εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 25/02/2009

Συνέδριο ΙΜΔΑ - ΕΕΔΔΔΣ, 60 Χρόνια από την Οικουμενική Διακήρυξη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

«Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα
Άρθρο 1, Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
Η συμπλήρωση των εξήντα χρόνων από την υιοθέτηση της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αποτέλεσε την αφορμή για το συνέδριο που διοργανώνεται στην Αθήνα, στις 24 και 25 Φεβρουαρίου 2009 από το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΙΜΔΑ) σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρία Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων.
Για πρώτη φορά, με αφορμή τη συμπλήρωση των εξήντα χρόνων από την υιοθέτηση της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου γίνεται μια προσπάθεια συνολικής αποτίμησης της κατάστασης των δικαιωμάτων του ανθρώπου στην Ελλάδα.
Οι εισηγήσεις θα καλύψουν όλο το φάσμα των προστατευόμενων από τις διεθνείς συμβάσεις και την εθνική νομοθεσία δικαιωμάτων, με τη συμμετοχή εξεχουσών προσωπικοτήτων της ελληνικής επιστημονικής κοινότητας. Θα αναπτυχθούν τα ζητήματα που ανακύπτου ...
δείτε περισσότερα στην ιστοσελίδα: http://www.mfhr.gr/

Λόγος και βία στα ελληνικά πανεπιστήμια

Του ΝΙΚΟΥ ΔΕΜΕΡΤΖΗ*
Ο Γιάννης Πανούσης είναι δημόσιο πρόσωπο τόσο γιατί εμφανίζεται συχνά στα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης και εξ αυτού είναι αναγνωρίσιμος όσο και εξαιτίας των κοινωνικών αξιωμάτων που κατά καιρούς έχει αναλάβει και υπηρετήσει: γ. γραμματέας Απόδημου Ελληνισμού, πρύτανης, πρόεδρος Επιστημονικού Συμβουλίου Φυλακών, αντιπρόεδρος Κέντρου Ερευνών Θεμάτων Ισότητας, εκ των συντακτών του νόμου πλαίσιο για τα ΑΕΙ κ.ά.
Τα τελευταία χρόνια δεν είναι η πρώτη φορά που ασκείται φυσική και λεκτική βία εις βάρος πανεπιστημιακών δασκάλων μέσα στα ίδια τα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Συνήθως τέτοια περιστατικά είτε περνούν στα ψιλά της ειδησεογραφίας είτε συγκεντρώνουν για λίγο την προσοχή των μέσων και της κοινής γνώμης λόγω κυρίως της θεαματικής τους φύσης (π.χ. χτίσιμο καθηγητικών γραφείων, καταλήψεις συνελεύσεων πρυτανικών αρχών, προπηλακισμοί πανεπιστημιακών, συγκρούσεις μεταξύ των φοιτητών κ.λπ.).
Επειδή η ίδια, ιεραρχικά, πολιτικά, ταξικά, εισοδηματικά, συνδικαλιστικά, χωροθετικά, μορφωτικά και επαγγελματικά είναι εξαιρετικά διχασμένη ή/και κατακερματισμένη, τα βίαια αυτά φαινόμενα μέχρι τώρα δεν δείχνουν να έχουν συνεγείρει την πανεπιστημιακή κοινότητα, πόσο μάλλον την ελληνική κοινωνία. Αυτό οφείλεται σε πολλούς λόγους: φοβισμένες πρυτανικές αρχές, διασπασμένο φοιτητικό κίνημα, κομματικός κορεσμός, δυσπιστία και απάθεια, ατομικισμός, απογοητευμένοι και απέλπιδες πολίτες, λαϊκισμός, ανεύθυνες πολιτικές ηγεσίες στα αρμόδια υπουργεία και ούτω καθ' εξής. Εδώ θέλω να σταθώ επί τροχάδην σε έναν από αυτούς τους λόγους: στη σταδιακή επικράτηση μιας σχεδόν πλήρους αντιστροφής της έννοιας του πανεπιστημιακού ασύλου, που από θεσμός προστασίας, καλλιέργειας και διάδοσης γνώσης, ιδεών και έρευνας προσφέρεται και λειτουργεί ως καταφύγιο παρανομούντων και βιαιοπραγούντων. Αυτή η αντιστροφή προήλθε και από μια φονταμενταλιστική, οιονεί φετιχιστική, προσκόλληση της Αριστεράς στο «άσυλο», η οποία φτάνει στο σημείο να ανέχεται την κατάργησή του στην πράξη στο όνομα της προστασίας του. Προσωπικά, στον ευρύτερο εργασιακό μου χώρο έχω εμπειρία των πολλαπλών αρνητικών συνεπειών της στάσης αυτής, που όταν κάποιος την επισημάνει και της ασκεί κριτική, στην καλύτερη των περιπτώσεων δέχεται από τους υποστηρικτές της τον ψόγο του «αντιδραστικού» ή του φορέα ηθικού πανικού.
Βέβαια, ο καθηγητής Γιάννης Πανούσης προ ολίγων ημερών βίωσε πολύ πιο άμεσα την κατάργηση του ασύλου, όταν εντός πανεπιστημιακού χώρου, κάνοντας διάλεξη για τα δικαιώματα των αποφυλακισμένων, ομάδα «αντιεξουσιαστών» αποπειράθηκε να τον δολοφονήσει καταστρέφοντας κατόπιν τον χώρο -εντευκτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, ένα κόσμημα αρχιτεκτονικής-, σύμφωνα πάντα με το συνηθισμένο τελετουργικό της μνησίκακης βίας που τους διακατέχει.

Μιας βίας η οποία για αρκετές μέρες επικράτησε τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν κάποιοι άνθρωποι της διανόησης και της πολιτικής (και δεν ήταν/είναι λίγοι) αδυνατούσαν ή δεν ήθελαν να ξεχωρίσουν τον ακτιβισμό από την καταστροφικότητα, τον σοσιαλισμό από τη βαρβαρότητα, την εξήγηση της εμφάνισης της βίας στον δημόσιο χώρο από την ηθική δικαιολόγησή της. Θεώρησαν έτσι τις ημέρες εκείνες που ακολούθησαν τον φόνο του Αλέξη ως περίπου προεπαναστατική περίοδο, σύμφωνα με τη μαρξιστική - λενινιστική κωδικοποίηση.

Μιας βίας, τέλος, που γοητεύει και θα γοητεύει γιατί λειτουργεί ως άμεση πλην όμως αδιέξοδη εκτόνωση στην αφόρητη πίεση που δέχονται οι νέοι στην Ελλάδα χρόνια τώρα, από το κοινωνικο-οικονομικό και οικογενειακό (κρατικό) σύστημα που μπλοκάρει την προσδοκία κοινωνικής κινητικότητας και διαψεύδει τις ίδιες τις εξαγγελίες του για ισότητα, αξιοκρατία και δικαιοσύνη και αυτονομία, παράγοντας έτσι ανομικά συλλογικά φαινόμενα. Λειτουργεί όμως και ως απάντηση στην απαράδεκτη και συχνά παράνομη βία των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους.
Αυτή η γοητεία της βίας όμως τρέφεται και από το κοίτασμα των προ- και αντι- δημοκρατικών παραδόσεων της ελληνικής κοινωνίας και ειδικά της ελληνικής Αριστεράς, η οποία από τον Εμφύλιο και μετά (της Μεταπολίτευσης συμπεριλαμβανομένης) ουδέποτε επεξεργάστηκε σε βάθος το ζήτημα της επαναστατικής βίας. Ορισμένοι εκπρόσωποι της Αριστεράς φροντίζουν να επισημαίνουν ότι δεν πρέπει εν γένει και αφηρημένα να καταδικάζουμε τη βία ηθικιστικά, αλλά να τη βλέπουμε στο εκάστοτε κοινωνικό της πλαίσιο. Κι αυτό βέβαια διανθισμένο από το γνωστό «μαιευτικό» τσιτάτο του Ενγκελς: η βία είναι η μαμή της ιστορίας. Αλλη μία φορά ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και η σχέση δημόσιας ηθικής και πολιτικής διαρρηγνύεται. Ορισμένες φορές μάλιστα καταδικάζεται η «άλογη» βία, ίσως διότι επιβιώνει ακόμα ένας αναχρονιστικός επαναστατικός ρομαντισμός μιας «έλλογης» ή επιβεβλημένης από τον ρου της ιστορίας βίας, η έκβαση της οποίας βεβαίως πρέπει, ή πιστεύεται πως πρέπει, να είναι με το μέρος μας. Πώς όμως αποφαίνεται κάποιος για το «έλλογο» της πολιτικής βίας πάρεξ εκ των υστέρων, όταν θα έχει κατοχυρώσει την αίγλη του νικητή και εγκαθιδρύσει μιαν άλλη εξουσία, έχοντας πατήσει, κυριολεκτικά και μεταφορικά, επί πτωμάτων; Η εμπειρία των γκουλάγκ, της κινεζικής πολιτιστικής επανάστασης, των ερυθρών Χμερ (για να περιοριστώ σε εκδοχές αριστερής πολιτικής βίας) δεν διδάσκει; Η διάχυτη συμπάθεια στα έργα της «17Ν» παλαιότερα και η επιχειρούμενη σήμερα αποκατάσταση του σταλινισμού από το ΚΚΕ δίνουν, δυστυχώς, την απάντηση. Εύχομαι για την ίδια την Αριστερά να μην είναι και η οριστική.
Φυσικά, ο Γιάννης Πανούσης είναι ένα μέσο για τους εξουσιαστικούς σκοπούς του «αντιεξουσιαστικού» χώρου. Ως δημόσιο πρόσωπο με θεσμική μνήμη, με άποψη για τα δημόσια πράγματα, τα κακώς κείμενα της πολιτικής και ακαδημαϊκής ζωής, αποτέλεσε παραδειγματικό στόχο - άλλωστε η επίθεση που δέχθηκε ήταν (;) η κορύφωση μιας σειράς φραστικών, απειλητικών και εκφοβιστικών ενεργειών και μέσα στον και από τον πανεπιστημιακό-φοιτητικό χώρο, χωρίς να τύχουν κάποιας αξιόλογης καταδίκης. Θα περίμενε κανείς η αιματηρή επίθεση που δέχθηκε να λειτουργήσει όχι μόνο προς όφελος της τρομοκρατικής και ολοκληρωτικής βίας και να γεννήσει έτσι φόβο στους δυνητικούς αποδέκτες της, αλλά και προς τη μεριά της κοινωνίας πολιτών και της ακαδημαϊκής κοινότητας. Να λειτουργήσει, δηλαδή, ως ρηγματικό γεγονός για να πούμε ένα έμπρακτο «όχι» στην κατάλυση του πανεπιστημιακού ασύλου από την εξουσία των «αντιεξουσιαστών», που δεν θα εξαντλείται σε ανθρώπινες αλυσίδες γύρω από τα πανεπιστημιακά κτίρια. Ενα έμπρακτο «όχι» που εκτός από το ελάχιστο (που είναι η αυτονόητη εφαρμογή του νόμου και η κατοχύρωση της σωματικής ακεραιότητας των εργαζομένων στα πανεπιστήμια) θα στοχεύει και στο μέγιστο: στην -μέσα από τον διάλογο, την υπεράσπιση του κριτικού Λόγου και την εμπέδωση δημοκρατικών θεσμικών λειτουργιών- αντιστροφή του κλίματος που ευνοεί την αποδοχή ή έστω την ανοχή της φυσικής και συμβολικής βίας στην κοινωνία και το πανεπιστήμιο. Με υπομονή, ευθύνη, αφοσίωση και εμπιστοσύνη, να υπερασπιστούμε το ανοικτό, δημόσιο και ποιοτικό πανεπιστήμιο τόσο από τον κρατισμό όσο και από τους αυτόκλητους και ημιμαθείς σωτήρες του.
*Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

**από την εφημ. "Ελευθεροτυπία" 25.2.09

Συναυλία Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών στο Μουσείο Ακρόπολης στις 31 Οκτωβρίου 2017

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ // ΕΚΔΗΛΩΣΗ Το Μουσείο Ακρόπολης και η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών αποχαιρετούν τη θερινή περίοδο με το Κουαρτέτο Εγχόρδ...