................................................................ Διαδικτυακή Εφημερίδα με καθημερινή ενημέρωση για τον πολίτη ..............................................................
______________________________________________________________________________________________________________________
* Εβδομαδιαία ειδησεογραφική, οικονομική Eφημερίδα από το 1993 * Σύμβουλος Έκδοσης: Πάνος Σ. Αϊβαλής, - email: athenspress1@gmail.com
________________________________________________________________________________________________________________________

*

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό.Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη................................................................................................................ Νίκος Μπελογιάννης [1915-1952]
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2008

Η Ελλάδα είναι μια από τις πιο απαισιόδοξες και φοβισμένες για το μέλλον χώρες στον κόσμο


Ερευνα της «Wall Street Journal» Η χώρα με τη μεγαλύτερη οικονομική ανασφάλεια
Του ΤΑΚΗ ΜΙΧΑ
Εντυπωσιακά στοιχεία για την Ελλάδα σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο, περιέχει μια πλανητική έρευνα την οποία έκανε η γνωστή αμερικανική εφημερίδα «Wall Street Journal» ως μέρος ενός γενικότερου ρεπορτάζ με τίτλο «Η εποχή του φόβου». Η αμερικανική εφημερίδα παραχώρησε τα στοιχεία που αφορούν την Ελλάδα στην «Ε», τα οποία βλέπουν για πρώτη φορά σήμερα το φως της δημοσιότητας.
Συνοπτικά η εικόνα που προκύπτει είναι ότι η Ελλάδα είναι μια από τις πιο απαισιόδοξες και φοβισμένες για το μέλλον χώρες στον κόσμο. Η Ελλάδα είναι η χώρα στον κόσμο στην οποία επικρατεί η μεγαλύτερη οικονομική ανασφάλεια, όπου υπάρχει το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων που πιστεύουν ότι η κατάσταση στο παγκόσμιο σύστημα χειροτερεύει και όπου επικρατεί ο μεγαλύτερος φόβος για τις κλιματικές αλλαγές που προκαλεί η υπερθέρμανση του πλανήτη.

Επίσης η Ελλάδα διαφοροποιείται ουσιαστικά από τις άλλες χώρες του πλανήτη σχετικά με το θέμα της τρομοκρατίας: Στην Ελλάδα βρίσκει κανείς τα χαμηλότερα ποσοστά ανθρώπων που πιστεύουν ότι η τρομοκρατία συνιστά μια σοβαρή απειλή.

Η έρευνα αποκαλύπτει επίσης ότι η πολυδιαφημισμένη «θρηκευτικότητα» των Ελλήνων είναι μάλλον μύθος: Μπορεί ο Ρωμιός να γεμίζει της εκκλησίες την Ανάσταση, όμως στα σοβαρά θέματα τα ποσοστά των Ελλήνων που στρέφονται προς την επιστήμη αντί για τη θρησκεία είναι αρκετά υψηλά -και οπωσδήποτε υψηλότερα σε σχέση με χώρες όπως οι ΗΠΑ ή η Ρωσία. Επίσης ελάχιστοι Ελληνες πιστεύουν ότι τη λύση στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κόσμος μπορεί να τη δώσει η θρησκεία.

Η πολιτικοποίηση στην Ελλάδα, όπως και στον υπόλοιπο κόσμο, βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα. Στην Ελλάδα μεταξύ των πολιτικοποιημένων υπερέχουν οι σοσιαλιστές κυρίως στις μεγάλες ηλικίες, ενώ μεταξύ των νέων το ποσοστό μειώνεται σημαντικά.

Στο ερώτημα τι φοβούνται περισσότερο στην προσωπική τους ζωή, οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θέτουν σε πρώτη μοίρα το θάνατο ή μια σοβαρή ασθένεια. Ομως η Ελλάδα είναι η χώρα όπου υπάρχει το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων που δηλώνουν ως δεύτερο μεγάλο φόβο την απώλεια της εργασίας ή τη ζημιά στις επενδύσεις τους (24%). Πρόκειται για ένα ποσοστό που υπερβαίνει κατά πολύ τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (10%). Είναι ενδιαφέρον ότι το ποσοστό των ανθρώπων που αισθάνονται οικονομικά ανασφαλείς είναι πολύ μεγαλύτερο σε μια χώρα όπως την Ελλάδα σε σύγκριση με το κέντρο του «άγριου καπηταλισμού», τις ΗΠΑ (10%), παρά το γεγονός ότι στην πρώτη οι απολύσεις είναι πολύ δυσκολότερες από ό,τι στη δεύτερη.

Στην ερώτηση ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος για την παγκόσμια κοινωνία σήμερα, η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση παγκοσμίως όσον αφορά το ποσοστό των ανθρώπων που φοβούνται για την υπερθέρμανση του πλανήτη και την καταστροφή του περιβάλλοντος (34%). Στη δεύτερη θέση όσον αφορά τα ποσοστά των ανθρώπων που εκφράζουν τον ίδιο φόβο βρίσκεται η Τουρκία (27%).

Από την άλλη πλευρά η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση παγκοσμίως όσον αφορά τον αριθμό των ατόμων που θεωρούν την τρομοκρατία ως απειλή· μόλις το 4%. Αυτό διαφοροποιεί ουσιαστικά την Ελλάδα από τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης όπου η τρομοκρατία είναι ο μεγαλύτερος φόβος (17%). Τα υψηλότερα ποσοστά των ανθρώπων που θεωρούν την τρομοκρατία το μεγαλύτερο πρόβλημα τα βρίσκει κανείς στην Ινδία (32%) και στη Ρωσία (22%). Παραδόξως στην Αμερική, που ηγείται του «πολέμου εναντίον της τρομοκρατίας», μόλις το 14% του πληθυσμού τη θεωρεί ως το σοβαρότερο πρόβλημα.

Ιδιαίτερα απαισιόδοξοι σε σχέση με τους κατοίκους των άλλων χωρών εμφανίζονται οι Ελληνες όσον αφορά τις προοπτικές της παγκόσμιας κοινωνίας. Ετσι η Ελλάδα εμφανίζει το υψηλότερο ποσοστό των ανθρώπων (74%) που πιστεύουν ότι τα πράγματα πάνε συνεχώς χειρότερα. Στη δεύτερη θέση απαισιοδοξίας είναι η Τουρκία (72%) και στην τρίτη οι ΗΠΑ (62%). Μόνο το 20% των Ευρωπαίων και το 22% των Αμερικανών πιστεύουν ότι η παγκόσμια κοινωνία βελτιώνεται. Η χώρα όπου επικρατεί η μεγαλύτερη αισιοδοξία είναι η Ινδία, όπου το 51% δηλώνουν ότι η κατάσταση βελτιώνεται. Σχολιάζοντας τη γενικότερη απαισιόδοξη άποψη που επικρατεί παγκοσμίως, ο αναλυτής της GFK στις Βρυξέλλες Μαρκ Χόφμαν την αποδίδει σε μεγάλο ποσοστό στα ΜΜΕ: «Υπάρχει μια συνεχής ροή αρνητικών ειδήσεων και σχολίων και αυτό επηρεάζει τις απόψεις του κόσμου».

Αντίθετα με τις διαδομένα στερεότυπα περι «βαθιάς θρησκευτικότητας», περισσότεροι είναι οι Ελληνες που εναποθέτουν τις ελπίδες για το μέλλον στην επιστήμη παρά στη θρησκεία (23% έναντι 15%).

Αντίστροφη παρουσιάζεται η εικόνα σε χώρες όπως η Πολωνία (6% επιστήμη έναντι 28% θρησκεία), οι ΗΠΑ (14% έναντι 31%) και η Ρωσία (2% έναντι 12%).

Ακόμη και στην Τουρκία η επιστήμη έχει μια ελαφρά υπεροχή έναντι της θρησκείας (21% έναντι 20%). Εκεί όμως που η επιστήμη κυριολεκτικά εκμηδενίζει τη θρησκεία είναι στη Σουηδία: Το 31% θεωρούν ότι η ελπίδα για τον κόσμο βρίσκεται στην επιστήμη και μόλις το 3% στη θρησκεία.

Τα ποσοστά των ατόμων στην Ελλάδα που προτιμούν την επιστήμη παρά τη θρησκεία είναι υψηλότερα στις νέες ηλικίες. Μεταξύ των ατόμων 30-49 ετών η αναλογία είναι 26%-15%, ενώ στις άνω των 50 ετών ηλικίες η αναλογία είναι η ίδια: 19%.

Απαντώντας στο ερώτημα σχετικά με τους τρόπους με τους οποίους κανείς βοηθά στη βελτίωση του κόσμου, στην Ελλάδα βρίσκει κανείς το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων (39%) που δηλώνουν ότι συνεισφέρουν στη βελτίωση του κόσμου καταβάλλοντας προσπάθειες για τη συντήρηση και την καθαριότητα του περιβάλλοντος. Το ποσοστό είναι ιδιαίτερα υψηλό στις ηλικίες 30-49 (46%) και μειώνεται σημαντικά μετά τα 50 (29%).

Στην ιδια ερώτηση το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων στην Ευρώπη απαντούν ότι συνεισφέρουν στη βελτίωση του κόσμου ζώντας ως ηθικά άτομα.

Θρησκεία

Οι απαντήσεις στο ερώτημα αυτό ενισχύουν την άποψη ότι όταν οι Ελληνες σοβαρεύονται ξεχνάνε τη θρησκεία: Η Ελλάδα εμφανίζει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανθρώπων στο κόσμο (4%) που πιστεύουν ότι μπορείς να βοηθήσεις τον κόσμο συμμετέχοντας στην εκκλησία ή ασπαζόμενος μια θρησκεία. Το ποσοστό αυτό είναι πολύ χαμηλότερο από χώρες όπως η Ρουμανία (11%) ή οι ΗΠΑ (20%).

Εξαιρετικά χαμηλά σε όλες τις χώρες είναι τα ποσοστά των ατόμων που δηλώνουν ότι δραστηριοποιούνται πολιτικά για να βελτιώσουν τον κόσμο -είτε υποστηρίζοντας το σοσιαλισμό και την αναδιανομή του εισοδήματος είτε υποστηρίζοντας τον καπιταλισμό και την ελεύθερη αγορά. Μεταξύ των πολιτικοποιημένων κυριαρχούν παγκοσμίως οι υποστηρικτές της αναδιανομής -με την Ελλάδα και την Ινδία να προηγούνται 10% και 7% αντίστοιχα. Σε χώρες όπως η Αυστρία, η Γερμανία, οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, η Ρωσία και η Ινδία, τα ποσοστά είτε είναι μοιρασμένα είτε επικρατούν οι οπαδοί της ελεύθερης αγοράς.
Πάντως είναι ενδιαφέρον ότι στην Ελλάδα το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που πιστεύουν ότι η σοσιαλιστική πολιτική δράση θα βοηθήσει τον κόσμο βρίσκεται στις άνω των 50 ετών ηλικίες (15%). Αντίθετα στις ηλικίες 30-49 ετών η πίστη στην αναδιανομή και το σοσιαλισμό μειώνεται δραματικά (8%).
* από την εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 04/01/2008

Για τον Αιμίλιο Μεταξόπουλο

Με λίγα λόγια, μεστά και τεκμηριωμένα, ο συγγραφέας Νίκος Δήμου, με επιστολή του στην «Καθημερινή», αναφέρεται στην υπόθεση του Αιμίλιου Μεταξόπουλου. Παραθέτουμε εκτενές απόσπασμα:«Στην ακροαματική διαδικασία, ως προς τον Μεταξόπουλο, δεν απεδείχθη υπεξαίρεση.Δεν υπήρξε ένδειξη ότι ωφελήθηκε έστω και ένα ευρώ από την κατάχρηση. Αυτό που του καταλογίστηκε -όπως και στους άλλους πρυτάνεις- ήταν βαρύτατη αμέλεια. Υπογράφανε ό,τι έγγραφα τους παρουσίαζε η μαφία του λογιστηρίου, χωρίς να ελέγχουνε. Και για την αμέλεια καταδικάστηκε σε 25 χρόνια κάθειρξη. Ούτε δολοφόνος ούτε τρομοκράτης να ήταν!Η υπόθεση πιθανότατα θα καταρρεύσει στο εφετείο -μόνο που, εγκληματικά, δεν καθαρογράφεται για να πάει στο εφετείο!Εν τω μεταξύ, ο Μεταξόπουλος είναι πραγματικά βαρύτατα ασθενής. Η γυναίκα μου, ιατρός, που τον παρακολουθούσε, μου έλεγε πολύ πριν από τη δίκη ότι έχει ελάχιστο προσδόκιμο επιβίωσης.Δολοφόνοι, τρομοκράτες, χουντικοί βγαίνουν από τη φυλακή για πραγματική (ή και φανταστική) ανήκεστο βλάβη. Οι άλλοι πρυτάνεις είναι έξω -χωρίς να κινδυνεύει η ζωή τους. Και αυτόν τον κρατούν έγκλειστο!»...

*από την εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 4.1.08 "Ο ΤΥΠΟΣ των ήλων" ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2008

Γιώργος Παπανδρέου: «Είναι εστία διαφθοράς η κυβέρνηση της Ν.Δ.»*


συνέντευξη στους ΤΑΣΟ ΠΑΠΠΑ - ΠΑΝΟ ΣΩΚΟ
«Η κυβέρνηση έχει παραγάγει ένα τσουβάλι από σκάνδαλα και ο Κ. Καραμανλής καθοδηγείται από ένα σύστημα συμφερόντων, γιατί ο μοναδικός στόχος του είναι να παραμείνει στην εξουσία. Εχει βαρύτατες ευθύνες για την κατάσταση σήψης και παρακμής την οποία βιώνει η χώρα».
Σε μετωπική αντιπαράθεση με τον πρωθυπουργό, με αφορμή την υπόθεση Ζαχόπουλου, προχωρεί ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος δεν διστάζει, μιλώντας για τη νεοσυντήρηση, να συγκρίνει τις πρακτικές της με αυτές της μαφίας। Ο κ। Παπανδρέου ακόμη επισημαίνει:* «Αυτά που συμβαίνουν στη Δικαιοσύνη είναι πρωτοφανή। Η ποινική δικονομία αγνοείται συστηματικά. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα φέρει στο ακροατήριο όλες τις "παγωμένες" υποθέσεις και θα χυθεί άπλετο φως».* «Η Ν.Δ. και τα κόμματα της αριστεράς κρύβονται πίσω από το παρελθόν του ΠΑΣΟΚ. Η άλλη αριστερά το βρίσκει ως άλλοθι για να μη συμμετάσχει σε ευρύτερη πολιτική συμμαχία για αλλαγές και ρήξεις».**« Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εγκλωβιστεί σ' ένα νέο διμέτωπο και νομίζει ότι θα μπορέσει ν' απορροφήσει μεγάλο μέρος της λαϊκής δυσαρέσκειας».* «Περιμένω από τα εκδοτικά συμφέροντα να αποδεχτούν το αποτέλεσμα της 11ης Νοεμβρίου. Σήμερα, δύναμη έχει η βάση και νομιμοποίηση η ηγεσία του κινήματος απ' αυτήν κι από κανέναν άλλον».* «Εμείς αποκαλύπτουμε, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ συγκάλυπταν». Αυτό είναι το επιχείρημα των κυβερνητικών αξιωματούχων κάθε φορά που «σκάει» ένα σκάνδαλο. Αρα, λένε, «το ΠΑΣΟΚ δεν νομιμοποιείται να ομιλεί»...- Πρώτα απ' όλα ψεύδονται. Δεύτερον, είναι απλοί επικοινωνιακοί ελιγμοί της κυβέρνησης. Είναι προφανές ότι αυτή η κυβέρνηση συγκαλύπτει σκάνδαλα μέχρι να τα αποκαλύψουν οι δημοσιογράφοι, οι αρχές ή η αντιπολίτευση. Τρίτον, η κυβέρνηση αυτή έχει έρθει με την υπόσχεση στις εκλογές να διορθώσει τα όποια κακώς κείμενα στη λειτουργία του Δημοσίου, να χτυπήσει τη «διαπλοκή». Αντί να λύσει το πρόβλημα, έχει γίνει μέρος του προβλήματος. Είναι πια, η σημερινή κυβέρνηση, εστία διαφθοράς. Και οι απέλπιδες προσπάθειές της να πάρει αποστάσεις από τα φαινόμενα αυτά, όχι μόνο δεν πείθουν, αλλά αποτελούν ύβρεις προς τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού. Το ΠΑΣΟΚ -και εγώ προσωπικά- έθεσα από την πρώτη στιγμή το 2004 και το 2005 συγκεκριμένες προτάσεις για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Καμιά διάθεση συνεννόησης δεν υπήρξε από την κυβέρνηση. Σήμερα το ΠΑΣΟΚ έχει θέσει επιτακτικά το μεγάλο ζήτημα της αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος. * Μα και η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι θέλει αλλαγές...- Η κυβέρνηση, έχοντας μόνο στόχο την εξυπηρέτηση ενός συστήματος που νέμεται την εξουσία για ίδιον όφελος και τη συγκάλυψη. Το μόνο που την απασχολεί είναι η προστασία των συμφερόντων που τη στηρίζουν για να κρατηθεί στην εξουσία. Δεν βάζει στόχους για την πατρίδα, δεν υπερασπίζεται τα εθνικά μας συμφέροντα, δεν ασχολείται με βασικά θέματα, όπως η παιδεία, η υγεία, η προστασία των ασθενέστερων. Αφήνει προβλήματα, όπως η γραφειοκρατία και η διαφθορά, να πνίξουν κάθε παραγωγική δύναμη. Ετσι, όμως, αφήνει τη χώρα στην τύχη της. * Τα ίδια λέει η Ν.Δ. για τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ...- Αρνούμαι την ισοπεδωτική ταύτιση του ΠΑΣΟΚ με τη Ν.Δ. Κανείς δεν μπορεί όμως να μας κατηγορήσει ότι αφήσαμε τον τόπο στην τύχη του. Με τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ πετύχαμε τη μεγαλύτερη αναδιανομή εισοδήματος στη Νεότερη Ιστορία του τόπου, υπερασπιστήκαμε τα συμφέροντα των αδυνάτων, βάλαμε τον τόπο σε νέα τροχιά στη διεθνή σκηνή, πετύχαμε την ένταξη στην ΟΝΕ και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. Πετύχαμε το μεγαλύτερο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων στη χώρα. Τα αποτελέσματα αυτής της κυβέρνησης σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ, είναι πενιχρά και αδικούν τον πολίτη, μέχρι να έρθει μια κυβέρνηση που θα έχει στόχο να δουλέψει για τον λαό και για τον τόπο. * Παλιότερα είχατε πει ότι η κυβέρνηση λειτουργεί με βάση τη λογική της «συμμορίας». Νιώθετε να δικαιώνεστε;- Η προσωπική δικαίωση δεν είναι το σημαντικό. Το σημαντικό είναι ότι ο ελληνικός λαός αισθάνεται προδομένος. Η ανάλυσή μου για τη νεοσυντήρηση δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Εχουμε μια στροφή της δεξιάς παγκοσμίως προς τη νεοσυντήρηση. Η στροφή της οδηγεί στη διαμόρφωση ενός «πελατειακού καπιταλισμού», είναι απλώς ένας «πελατειακός καπιταλισμός». Αυτό πια περιγράφεται με λεπτομέρεια από πολλούς θεωρητικούς, όπως και από τον γνωστό οικονομολόγο Paul Krugman στις ΗΠΑ. Το ονομάζει «crony capitalism». Πρόκειται, δηλαδή, για τη συνέργεια του κράτους της δεξιάς με επιχειρηματίες, που αλληλοεξαρτώνται για την επιβίωσή τους και τις δουλειές τους. Και είναι από τους πολλούς πια θεωρητικούς που περιγράφουν τις σχέσεις αυτές ως σχέσεις που μοιάζουν με εκείνες της «μαφίας». * Σκληρές κουβέντες...- Ούτε νόμος ούτε αρχή -ούτε στο κράτος ούτε στην αγορά- μοναδικός σκοπός η εξυπηρέτηση της εξουσίας τους και η ενδυνάμωση του κατεστημένου εις βάρος του δημόσιου συμφέροντος. Χρειάζεται, λοιπόν, να δούμε την ουσία των πραγμάτων. Εχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση που λειτουργεί ως υπηρέτης των λίγων και ισχυρών, διευθετεί συμφέροντα και παράγει διαρκώς καινούρια σκάνδαλα. Δεν έχει καιρό να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα του κόσμου διότι ασχολείται με τα δικά της προβλήματα.* Γιατί επιτίθεστε προσωπικά στον πρωθυπουργό; Οφειλε ο Κ. Καραμανλής να γνωρίζει το βίο και την πολιτεία των συνεργατών του;- Δεν κάνω ποτέ προσωπική επίθεση. Αναδεικνύω τις ευθύνες ενός πρωθυπουργού της χώρας. Και αυτή είναι και υποχρέωσή μου κατά το σύνταγμα και το δημοκρατικό μου πιστεύω. Εχω και εγώ υπηρετήσει σε πολλές και σημαντικές κυβερνητικές θέσεις. Το αίσθημα ευθύνης μου ήταν και είναι πάντα αυξημένο. Περιμένω αυτό το ελάχιστο από τον εκάστοτε πρωθυπουργό της χώρας. Ο κ. Καραμανλής θερίζει ό,τι έσπειρε. Προεδρεύει και προΐσταται αυτού του συστήματος. * Δηλαδή το ανέχεται;- Φοβάμαι ότι όχι μόνο συγκαλύπτει αλλά και καθοδηγείται από αυτό. Είναι μέρος αυτού του συστήματος όσο και εάν οι επικοινωνιολόγοι του θέλουν να κρύβεται. Εχει βαρύτατες ευθύνες για αυτή την κατάσταση σήψης και παρακμής που βιώνει η χώρα. Ηγείται μιας κυβέρνησης, που το μόνο που έχει παραγάγει είναι ένα τσουβάλι σκάνδαλα, μια οικονομία σε αδιέξοδο και μια Ελλάδα απαθή μπροστά σε προκλήσεις απαράδεκτες για τα εθνικά μας συμφέροντα. Σκεφθείτε ότι, ως υπουργός Πολιτισμού, άλλαξε ακόμη και τις προϋποθέσεις για την τοποθέτηση αρχαιοφυλάκων, ώστε να διορίσει και εκεί κομματικούς εντεταλμένους. Αυτή ήταν η μεγάλη προσφορά του στον πολιτισμό; Και στη συνέχεια είχαμε τις προσλήψεις άλλων 6.000 ατόμων στο ΥΠΠΟ. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αλλά, παρά ταύτα, έχουμε σήμερα έλλειψη προσωπικού στη φύλαξη των αρχαίων μνημείων. Και, δυστυχώς, αυτή η εικόνα δεν υπάρχει μόνο στο υπουργείο Πολιτισμού. Το πρόβλημα πια με την κυβέρνηση της Ν.Δ. είναι πολύ βαθύτερο και ξεπερνάει τον κ. Καραμανλή. Η Ελλάδα του πολιτισμού, των Ολυμπιακών Αγώνων, της διεθνούς ακτινοβολίας, είναι όμηρος σκανδάλων και της διαφθοράς. Είναι μια γενικευμένη κατάσταση σήψης, πελατειακής διαχείρισης του δημόσιου χρήματος και διαφθοράς σε ένα κύκλωμα της ηγεσίας της Ν.Δ. Κρίμα για τη χώρα μας!* Επιμένετε στην κριτική σας εναντίον ορισμένων δικαστικών λειτουργών. Πιστεύετε ότι εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία;- Αυτά που συμβαίνουν είναι πρωτοφανή. Η ποινική δικονομία αγνοείται συστηματικά, αποκαλυπτικά πορίσματα -όπως του Ζορμπά- πετάγονται προκλητικά στο καλάθι των αχρήστων, κρίσιμες υποθέσεις αρχειοθετούνται στο χρονοντούλαπο της δικαστικής γραφειοκρατίας. Το τι σκέπτομαι εγώ προσωπικά για κάποιους δικαστικούς λειτουργούς, πολύ λίγη σημασία έχει. Σημασία έχει ότι εμείς, το ΠΑΣΟΚ, μπορούμε να εγγυηθούμε την ανεξαρτησία στη λειτουργία της Δικαιοσύνης. Και το πώς όλες αυτές οι «παγωμένες» υποθέσεις θα φτάσουν στο ακροατήριο και θα χυθεί άπλετο φως. Το χρωστάμε στους έλληνες πολίτες και στους θεσμούς της Δημοκρατίας, που δοκιμάζονται σκληρά από τη δεξιά. Ξέρετε γιατί; Διότι κανένας πολίτης δεν θα εμπιστευθεί ξανά τα δικαστήρια, τις αρχές, ακόμη και την πολιτική, αν δεν πεισθούν ότι είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στους νόμους του κράτους.* Θα ζητήσετε να συγκροτηθεί εξεταστική επιτροπή για τις δραστηριότητες του κ. Ζαχόπουλου στο υπουργείο Πολιτισμού;- Το ΠΑΣΟΚ παρακολουθεί πολύ προσεκτικά και υπεύθυνα την εξέλιξη αυτής της δυσώδους υπόθεσης, καθώς και τους χειρισμούς της κυβέρνησης και της Δικαιοσύνης. Καθημερινά παρεμβαίνει και καταγγέλλει τι κάνουν και τι δεν κάνουν. Είναι αυτονόητο ότι, όπως και σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, θα εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα που μας παρέχει το σύνταγμα, προκειμένου να ασκήσουμε αποτελεσματικά τον ελεγκτικό μας ρόλο ως αξιωματικής αντιπολίτευσης. Είπα και το ξαναλέω: όλα στο φως. * Θα βγάλει την τετραετία η κυβέρνηση;- Ηδη ο λαός είναι απογοητευμένος με τη Ν.Δ. Και δεν είναι τα καθημερινά σκάνδαλα και μόνο. Ζει την ακρίβεια, ζει την αντιλαϊκή κοινωνικά άδικη πολιτική, ζει την εκποίηση του δημόσιου πλούτου υπέρ κάποιων ισχυρών, ζει την κατάρρευση της δημόσιας παιδείας και υγείας. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μεγάλες κοινωνικές πολώσεις και συγκρούσεις. Δεν θα την αφήσουμε, όμως, να καλλιεργήσει ακόμη περισσότερο την απάθεια και τη μοιρολατρία, για να μπορεί να συνεχίσει την πολιτική της. Μπορώ να πω ότι, για τον τόπο, όσο πιο γρήγορα φύγει αυτή η κυβέρνηση τόσο καλύτερα θα είναι. Οσο πιο γρήγορα δοθεί η ευκαιρία στο νέο ΠΑΣΟΚ να κυβερνήσει για να λύσει τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών και να δώσει νέα προοπτική στην πατρίδα μας, τόσο καλύτερα για τον τόπο. * Το πολιτικό περιβάλλον είναι ευνοϊκό για την αντιπολίτευση, ωστόσο, αν και η Ν.Δ. πέφτει, πέφτει και το ΠΑΣΟΚ, με συνέπεια η διαφορά στην πρόθεση ψήφου να μεγαλώνει υπέρ της κυβέρνησης. Πώς το εξηγείτε;- Οσο περνά η μοιρολατρική αντίληψη του «όλοι ίδιοι είναι», όσο περνά η συντηρητική ισοπέδωση και από τα κόμματα της άλλης αριστεράς, ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές, τόσο θα αυξάνεται ο κυνισμός, η παθητικότητα και η ανοχή σε χειρότερα φαινόμενα κοινωνικής αδικίας, οικονομικής ανισότητας και πολιτικής διαφθοράς, που επιτρέπει η Ν.Δ. Βεβαίως υπήρξε και η φυσιολογική φθορά του ΠΑΣΟΚ από τη μακροχρόνια άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας. Οι αλλαγές στη συνείδηση και στην πολιτική επιλογή των πολιτών, χρειάζονται χρόνο για να ωριμάσουν, ειδικά όταν έχει προηγηθεί ένα μεγάλο σοκ απογοήτευσης, όπως συμβαίνει τώρα. Η συγκρότηση της νέας πολιτικής πλειοψηφίας που θέλουμε να συνθέσουμε είναι σήμερα απαραίτητη. Η λαϊκή βάση του ΠΑΣΟΚ έδωσε πρόσφατα μια καθαρή και ισχυρή εντολή για νέα αρχή. Να εκφράσει αυθεντικά το ΠΑΣΟΚ όλες τις δυνάμεις της κοινωνίας των πολιτών, όλες τις δυνάμεις της δημοκρατίας, της προόδου και της αριστεράς. Να εκφράσει πολιτικά τη νέα μεγάλη κοινωνική συμμαχία των δημιουργών και των αδυνάτων. Μακριά και απέναντι από τα εξωθεσμικά κέντρα και τα παρασιτικά συμφέροντα. * Ο κόσμος αντιμετωπίζει το κόμμα σας ως μέρος της κρίσης του πολιτικού συστήματος. Η λογική του συμψηφισμού κυριαρχεί, ενώ δέχεσθε κριτική ότι αυτήν τη λογική και εσείς την τροφοδοτήσατε με τη στάση σας απέναντι στο κυβερνητικό παρελθόν του ΠΑΣΟΚ. Τη μια δηλώνατε υπερήφανος και την άλλη λέγατε ότι «γίναμε έρμαιο των μεγάλων συμφερόντων».- Δεν είναι συμψηφισμός, είναι ισοπέδωση. Δεν είναι συμψηφισμός είναι μοιρολατρία. Δεν είναι συμψηφισμός, είναι αποδοχή και, τελικά, συγκάλυψη των χειρότερων φαινομένων στον πολιτικό μας βίο. Η Ν.Δ. αλλά και τα άλλα κόμματα της αριστεράς κρύβονται πίσω από το παρελθόν του ΠΑΣΟΚ. Η άλλη αριστερά το βρίσκει ως άλλοθι για να μη συμμετάσχει σε μια ευρύτερη προοδευτική πολιτική συμμαχία για αλλαγές και ρήξεις στην κοινωνία μας, όπου κύριος κορμός θα είναι το ΠΑΣΟΚ. Η Ν.Δ. το εκμεταλλεύεται, διότι προσπαθεί εναγωνίως να κρύψει και να συγκαλύψει την τεράστια δική της ευθύνη για τη σημερινή απαράδεκτη πολιτική κατάσταση. Για το παρελθόν του ΠΑΣΟΚ είμαστε περήφανοι. Και για το έργο του -το συγκρίνω χωρίς φόβο- με όποια κυβερνητική θητεία της Ν.Δ. Κάναμε πολλά και αλλάξαμε την Ελλάδα. Σπάσαμε καθεστωτικές λογικές, αυτές που σήμερα ενσαρκώνει η Ν.Δ. Και αυτό δεν ήταν προϊόν μιας κυβερνητικής παράταξης, ήταν προϊόν λαϊκών αγώνων και διεκδικήσεων στους οποίους εμείς πρωτοστατήσαμε. * Νοσταλγικά ακούγονται όλα αυτά॥ - Δεν μένουμε στο παρελθόν όπως οι άλλες παρατάξεις. Δεν ομφαλοσκοπούμε. Ξέρουμε, έχουμε και έχω εμπειρία πολύχρονη. Ξέρουμε πού πονάμε ως κοινωνία. Ξέρουμε ποιες αλλαγές είναι απαραίτητες, και αυτές είναι οι προτεραιότητές μας. Το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί μέρος της κρίσης του πολιτικού συστήματος. Είμαστε εμπόδιο στα μεγάλα κατεστημένα που επιδιώκουν την ποδηγέτηση της πολιτικής στη χώρα μας. Το ΠΑΣΟΚ είναι ο φορέας και ο εγγυητής της αυτονομίας του πολιτικού συστήματος. Οσοι καλλιεργούν τη σύγχυση, με την απαράδεκτη λογική που εξισώνει το ΠΑΣΟΚ με τη δεξιά, προχωρούν σε μια επικίνδυνη για τη δημοκρατία πρακτική που ρίχνει νερό στο μύλο της δεξιάς. Το ζήτημα είναι πώς η δημοκρατική πλειοψηφία του 52% θα αναδειχθεί σε κυβερνητική. Το να κρύβουν κάποιοι το κεφάλι τους στην άμμο δεν αποτελεί λύση.* Ομως, κύριε πρόεδρε, με βάση τις δημοσκοπήσεις, ο δικομματισμός βρίσκεται στη χειρότερη φάση του. Μήπως οι πολίτες αναζητούν ένα άλλο μοντέλο διακυβέρνησης;- Δεν υπάρχει δικομματισμός στη χώρα μας. Είμαστε πολυκομματική δημοκρατία. Και ο καθένας μπορεί ελεύθερα να επιλέξει. Το ΠΑΣΟΚ το εμπιστεύθηκε ο ελληνικός λαός πολλές φορές, για να κυβερνήσει τον τόπο. Οσοι ζητούν αναλογικότερο εκλογικό σύστημα πρέπει οι ίδιοι να απαντήσουν σε ένα ερώτημα. Με ποιον θέλουν να κυβερνήσουν; Σε αυτό το ερώτημα, είμαστε οι μόνοι που έχουμε απαντήσει θετικά. Μιλήσαμε για προοδευτικές δυνάμεις. Οσοι δεν απαντούν καθαρά αλλά δήθεν χτυπούν το δικομματισμό, απλώς υποκρίνονται. Δύο μέτρα -δύο σταθμά. Και, τελικά, αυτό που αναζητούν οι πολίτες είναι μια διακυβέρνηση για τους πολλούς, μια προοδευτική εξουσία που θα δώσει λύσεις στα δικά τους προβλήματα, την αυτονομία του πολιτικού συστήματος. Γι' αυτό και στέλνουν μηνύματα. Κι αυτά τα μηνύματα δεν αφορούν μόνο το ΠΑΣΟΚ. Αφορούν και όλες τις δυνάμεις της άλλης αριστεράς, που πρέπει επιτέλους να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα με ρεαλισμό και να αποδεσμευτούν από στείρες λογικές διαμαρτυρίας, που δεν αλλάζουν τη λειτουργία της εξουσίας.* Επί μήνες προτείνατε στον ΣΥΡΙΖΑ προγραμματικό διάλογο. Λέτε ότι δεν ανταποκρίθηκε. Ποια είναι η ερμηνεία σας;- Φοβάμαι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εγκλωβιστεί σε μια πολιτική τακτική που του απέφερε κάποια προσωρινά ψηφοθηρικά κέρδη και επιχειρεί τώρα να τη φτάσει στα άκρα της. Νομίζει ότι με έναν νέο «διμέτωπο» αγώνα θα μπορέσει να απορροφήσει μέρος της λαϊκής δυσαρέσκειας και να αυξήσει έτσι τα ποσοστά του. Τα προβλήματα όμως, σήμερα, είναι τέτοια και τόσα, που καμιά ρητορική διαμαρτυρίας δεν αρκεί, όσο μιντιακή κι αν είναι, όσο φρέσκια και χαριτωμένη κι αν εμφανίζεται. Ο κόσμος θέλει λύσεις και αποτέλεσμα. Θέλει άλλου τύπου διακυβέρνηση. Θέλει αλλαγή στο τιμόνι του τόπου. Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να αφουγκραστεί την πραγματική βούληση των πολιτών. * Παλιότερα καταγγείλατε εκδοτικά συμφέροντα ότι ήθελαν να επιβάλουν ηγεσία στο ΠΑΣΟΚ, να το διασπάσουν και να το φθείρουν. Επιμένετε και σήμερα ότι γίνεται πόλεμος φθοράς; θεωρείτε ότι έχουν επιλέξει τον ΣΥΝ εις βάρος του ΠΑΣΟΚ;- Η προσφυγή στον πολίτη για την εκλογή της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ είναι μια βαθιά δημοκρατική και απελευθερωτική πράξη για το πολιτικό μας σύστημα. Σήμερα, δύναμη έχει η βάση και, σήμερα, νομιμοποίηση έχει η ηγεσία του κινήματος από αυτήν και από κανέναν άλλον. Αυτό το αποτέλεσμα περίμενα και περιμένω να το αποδεχθούν, όπως πρέπει να αποδέχονται κάθε δημοκρατική διαδικασία. Περιμένουμε απ' όλους να τύχει δίκαιης αντιμετώπισης η παρουσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης και η συστηματική αντιπολιτευτική και πολιτική μας δράση. Διαβάζουμε ότι δεν υπάρχει αντιπολίτευση όταν αποσιωπάται η συστηματική και υπεύθυνη δράση του ΠΑΣΟΚ και του προέδρου του. Καταδικάζουμε τις πρακτικές και πολιτικές της Ν.Δ., που χρησιμοποιεί χρήματα του ελληνικού λαού, από τον ΟΠΑΠ μέχρι τις στρατιωτικές προμήθειες, που έχουν στόχο τη χειραγώγηση του τύπου και την υπονόμευση της ελευθεροτυπίας. Αυτά τα παιχνίδια είναι επικίνδυνα για τη δημοκρατία αλλά και εμπλέκουν την κυβέρνηση σε πελατειακούς ανταγωνισμούς, με απρόβλεπτες πολιτικές συνέπειες για τη χώρα. Η μάχη συμφερόντων εμπλέκει κάθε κυβέρνηση, που δεν βαδίζει με διαφανείς κανόνες και αρχές. Αλλοι αισθάνονται ευνοημένοι και άλλοι αδικημένοι στην κατανομή των λαφύρων που μοιράζει η Ν.Δ.

* Τη Δευτέρα στην «Ε» ο Γιώργος Παπανδρέου μιλάει για τον Κ. Σημίτη, το συνέδριο, τον Ευ. Βενιζέλο και την εξωτερική πολιτική.


* από την ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 06/01/2008

Για πολιτικό σκάνδαλο στην υπόθεση Ζαχόπουλου μιλά η Αντιπολίτευση

Στη Βουλή το θέμα

AΠΕ: Αίτημα να κληθούν στην κοινοβουλευτική επιτροπή Μορφωτικών υποθέσεων όλοι οι διατελέσαντες υπουργοί Πολιτισμού των τελευταίων κυβερνήσεων της ΝΔ, κατέθεσαν στη Βουλή δεκαεπτά βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.
Σε σχετική επιστολή τους προς την πρόεδρο της κοινοβουλευτικής επιτροπής Μορφωτικών Yποθέσεων Μ. Κόλλα-Τσαρούχα, οι βουλευτές της Aξιωματικής Aντιπολίτευσης θεωρούν επιβεβλημένο να κληθούν όλοι οι διατελέσαντες υπουργοί Πολιτισμού από της 7ης Μαρτίου 2004 μέχρι και σήμερα (κατά συνέπεια και ο πρωθυπουργός), ώστε να ενημερωθεί η Βουλή για τα όσα συνέβησαν και συμβαίνουν στο υπουργείο Πολιτισμού.

Στην επιστολή τους, μεταξύ άλλων, σημειώνουν: «Η παραίτηση του γγ του ΥΠΠΟ και τα γεγονότα τα οποία ακολούθησαν, αποτελούν μείζον πολιτικό ζήτημα. Δημοσιοποιούνται με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τα τεράστια προβλήματα πολιτικής και διοίκησης του υπουργείου Πολιτισμού.

» Παραμένουν ανοικτά ζητήματα διαφάνειας, διαχείρισης προγραμμάτων και πόρων, πολιτικών επιλογών και διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού (προσλήψεις, αξιολογήσεις), τα οποία ενώ επανειλημμένα ετέθησαν στην κυβέρνηση με τη διαδικασία του Κοινοβουλευτικού ελέγχου, ουδέποτε απαντήθηκαν επαρκώς.»

Στο θέμα αναφέρθηκε την Παρασκευή και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ Δημήτρης Παπαδημούλης. Ο ευρωβουλευτής αναφέρεται στις προσωπικές ευθύνες του πρωθυπουργού, σημειώνοντας χαρακτηριστικά:

«Εδώ υπάρχει ένα πολύπλευρο σκάνδαλο, που επιβάλλεται να ερευνηθεί σε βάθος. Η Δικαιοσύνη, ένας άλλος δικαστής όχι ο κ. Κολιοκώστας, αποφάσισε να ψαχθούν όλα τα έργα και οι ημέρες του κ. Ζαχόπουλου η κυβέρνηση όμως αρνείται να πει και να πράξει το ίδιο, ο δε κ. Λιάπης έχει εξαφανιστεί.

» Πρωταρχική ευθύνη για το σκάνδαλο Ζαχόπουλου έχει ο ίδιος ο πρωθυπουργός γιατί αυτός τον κατέστησε επί τέσσερα χρόνια πανίσχυρο υπερυπουργό πολιτισμού. Ο κ. Καραμανλής δεν μπορεί να κρύβεται, να παριστάνει τον ανήξερο και να το «παίζει» ανεύθυνος άρχων ως νέος Λουδοβίκος.»

Το δικαστικό σκέλος
Στον εισαγγελέα κατέθεσαν την Παρασκευή δύο ακόμα δημοσιογράφοι σχετικά με τις υποθέσεις αποχαρακτηρισμού ακινήτων επί των ημερών του Χρήστου Ζαχόπουλου.
Συγκεκριμένα, κατέθεσε ο διευθυντής του Ελεύθερου Τύπου Σ.Κοτρώτσος σχετικά με ρεπορτάζ της εφημερίδας περί συμβάσεων και αναθέσεων έργων του ΥΠΠΟ.
Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να κληθούν για κατάθεση και υπάλληλοι του υπουργείου Πολιτισμού. Παράλληλα, αναμένεται και η εισαγγελική εντολή για την άρση του τραπεζικού, αλλά και του τηλεφωνικού απορρήτου των πρωταγωνιστών στην υπόθεση.

Η κατάσταση της υγείας του Χρ.Ζαχόπουλου
Σταθερή παραμένει η κατάσταση της υγείας του τέως γενικού γραμματέα του ΥΠΠΟ, ο οποίος νοσηλεύεται πάντα διασωληνωμένος στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Ευαγγελισμού.


*από το in.gr

Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2007

40 χρόνια μετά από το Μάη του 1968




Μαζί με την Κυριακάτικη ΑΥΓΗ 30 Δεκέμβρη 2007 κυκλοφόρησε σε ειδική έκδοση για τους αναγνώστες το Ημερολόγιο του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ 2008 αφιέρωμα στον Γαλλικό Μάη . Μια θαυμάσια δουλειά του Τμήματος Πολιτισμού του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων & της Οικολογίας και της Βάσως Αβραμοπούλου. Με πολλές φωτογραφίες από την εξέγερση των φοιτητών στο Παρίσι που αν και 40 χρόνια παραμένει ορόσημο και σημείο αναφοράς για τα Κοινωνικά Κινήματα...


*από την Κυριακάτικη ΑΥΓΗ 30.12.2007

Από τον Χατζιδάκι στον Ζαχόπουλο*


Του Κώστα ΒΟΥΛΓΑΡΗ
Ο χώρος του πολιτισμού έχει σήμερα ένα μοναδικό προνόμιο: βρίσκεται αρκετά έξω απ' τον ορίζοντα του πολιτικού κόσμου. Αν για όλους τους άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής υπάρχουν συνάφειες και εγγύτητες, με αποτέλεσμα οι ασκούμενες πολιτικές να διαθέτουν κάποια άμεση σχέση με το αντικείμενό τους, στον χώρο του πολιτισμού η απόσταση είναι χαώδης. Αλλού πάνε οι πολιτικές, αλλού παράγεται ο πολιτισμός, αλλού εκφράζεται η καλλιτεχνική ευαισθησία. Και από την άποψη της τέχνης, ευτυχώς.
Όσο μεγαλύτερη είναι όμως η απόκλιση, τόσο πιο αμετροεπής και χοντροκομμένη είναι η κυβερνητική εμπλοκή, σε όποιες πλευρές του πολιτισμού άπτονται της κρατικής παρέμβασης, η οποία τώρα έχει φθάσει στο έσχατο επίπεδο: στα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης της Ν.Δ., η πλέον ισχυρή διαδικασία είναι το περιβάλλον της συζύγου του πρωθυπουργού, ακόμη και το κοσμικό της σαλόνι. Θέλω να πω, ότι η πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης δεν αφορά μόνο τα όσα έπραξε ή δεν έπραξε το ΥΠΠΟ, αλλά πρωτίστως την ίδια την κυβερνητική αντίληψη για τον πολιτισμό, η οποία εκφράσθηκε με την τοποθέτηση των συγκεκριμένων προσώπων στην ηγεσία του ΥΠΠΟ, και πρώτα απ' όλα του φιλολόγου εκ Θεσσαλονίκης κ. Ζαχόπουλου, υπό την επιτροπεία του οποίου λειτουργούσε το υπουργείο.
Βέβαια όλες οι πολιτικές για να ασκηθούν χρειάζονται, στους επιμέρους τομείς, και κάποιους ανθρώπους που έχουν μια ορισμένη σχέση με τον κάθε χώρο. Έτσι, επιπλέον, τοποθετήθηκαν π.χ. ο συγγραφέας Δημήτρης Νόλλας πρόεδρος του ΕΚΕΒΙ ή ο κριτικός θεάτρου Ηρακλής Λογοθέτης σύμβουλος του υπουργείου, επιλογές καθ' όλα σεβαστές και αν θέλετε εύλογες. Το πρόβλημα όμως βρίσκεται στο ρόλο που καλούνται να παίξουν οι πνευματικοί άνθρωποι, μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο. Μήπως οδηγούνται στην αυτοακύρωσή τους; Για παράδειγμα, ο Δημήτρης Νόλλας, ο οποίος παραιτήθηκε την ίδια μέρα με τον κ. Ζαχόπουλο, σε μια συνέντευξή του στα Νέα της προηγούμενης Δευτέρας σπεύδει να υπερασπιστεί, όχι μόνο το μέχρι σήμερα αλλά και το μελλοντικό έργο του ΕΚΕΒΙ, το οποίο μάλιστα "έχει επικεφαλής του μια διευθύντρια μεγάλου βεληνεκούς". Ο λόγος για την κ. Κατρίν Βελισσάρη, της οποίας η όποια σχέση με τα γράμματα και το βιβλίο τεκμαίρεται μόνο στο επίπεδο των δημοσίων σχέσεων. Όσο για τον ορίζοντα των στόχων της και το βεληνεκές της πολιτικής της, είναι νομίζω ενδεικτικό πως το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου δεν αποστέλλει στις "Αναγνώσεις", δηλαδή σε ένα από τα πέντε ένθετα βιβλίου στον ελληνικό Τύπο, ούτε τις ανακοινώσεις του, δηλαδή τα δελτία Τύπου, για τις δραστηριότητες του οργανισμού στο χώρο του βιβλίου...
Το μέτρο σύγκρισης, για τους απελθόντες και τους επόμενους, σε όλους τους τομείς του πολιτισμού, αυτής ή της άλλης διακυβέρνησης, δεν μπορεί να είναι μια χρηστή διοίκηση εντεταλμένων υπαλλήλων, αλλά η θητεία του Μάνου Χατζιδάκι στην ΕΡΤ. Αυτός δεν καταρράκωσε την καλλιτεχνική του υπόσταση και το όνομά του, δεν διηύθυνε απλώς μια κρατική υπηρεσία, αλλά προσπάθησε να πραγματώσει, στο πεδίο της ραδιοφωνίας, έναν στόχο καλλιτεχνικό. Ο Χατζιδάκις ποτέ δεν ταυτίστηκε με την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική, με τη διαδρομική καμαρίλα, δεν συμβιβάστηκε με την αντίληψη της αργομισθίας. Βρισκόταν πάντα σε διαρκή σύγκρουση, με όλους και με όλα. Δεν έπαψε, ούτε στιγμή, να είναι καλλιτέχνης, και μόνο καλλιτέχνης. Ποτέ εντεταλμένος υπάλληλος.
Τι κατάφερε; Μας άφησε το Τρίτο πρόγραμμα, το οποίο, παρά τις παντοειδείς υποβαθμίσεις που έχει υποστεί τα τελευταία χρόνια, συνεχίζει να αποτελεί μια όαση στα ερτζιανά και να έχει αρκετές δεκάδες χιλιάδες ακροατές, τακτικούς ή περιστασιακούς. Παραμένει ένα, συστηματικά υποφωτισμένο αλλά εξαιρετικά προωθημένο, διακριτό κομμάτι της πολιτιστικής μας πραγματικότητας. Μάλιστα, η μικρή εμβέλεια των πομπών του αναγκάζει πολλούς να προστρέχουν στην ψηφιακή λήψη. Αλλά κι εκεί δημιουργείται συνωστισμός: οι διαθέσιμες συνδέσεις του Τρίτου δεν επαρκούν, αφού η ζήτηση των ακροατών είναι πολλαπλάσια. Έτσι, κάθε τόσο μέσα στη μέρα, επιχειρούμε, πάλι και πάλι, να συνδεθούμε με τη συχνότητά του. Και για να είναι πιο εύκολη αυτή η συνεχής απόπειρα, βάζουμε στην επιφάνεια εργασίας του υπολογιστή μας το λογότυπο του Τρίτου, κάποιοι μάλιστα ενσωματώνουν σε αυτό τη φωτογραφία του Χατζιδάκι. Εν ολίγοις, ο Μάνος Χατζιδάκις δεν βρίσκεται μόνο μέσα στις καρδιές μας και στην ευαισθησία μας, με το μουσικό του έργο. Μας κοιτάζει, με εκείνο το μοναδικό χαμόγελό του, από τις οθόνες μας, μέσω του έργου που άφησε το θυελλώδες πέρασμά του από μια κρατική υπηρεσία. Αν όμως αύριο κλείσει το ΕΚΕΒΙ, πόσοι θα αντιληφθούν την απουσία του περιβόητου αυτού θεσμού από την επικράτεια του βιβλίου ή της συγγραφικής δημιουργίας;
Οι αποστάσεις λοιπόν των καλλιτεχνών από τους μηχανισμούς της κυβερνητικής εξουσίας είναι ζωτικός όρος της ύπαρξής τους. Αυτός άλλωστε είναι ο κανόνας σήμερα, χωρίς να σημαίνει πως αποκλείεται, για λόγους αρχής, η όποια εμπλοκή τους. Αλλά αυτή δεν μπορεί παρά να είναι ανάλογη με εκείνη του Χατζιδάκι, που επέπεσε ως ταύρος εν υαλοπωλείω, δικαιώνοντας ταυτόχρονα τον κανόνα και την εξαίρεση.
Ναι, αλλά δεν έχουμε και πολλούς σαν τον Χατζιδάκι. Άρα, μήπως είναι θέμα μεγέθους; Όχι, είναι θέμα στάσης, είναι θέμα πολιτικής και πνευματικής ευθύνης όσων επιλέγουν να αναλάβουν αξιώματα στον δημόσιο χώρο. Ναι, αλλά πρέπει να λειτουργήσουν και οι υπηρεσίες, θα αντιτείνει κάποιος. Μήπως είναι προτιμότερο να αναλαμβάνουν τη δουλειά οι διοικητικοί διευθυντές; Δεν ξέρω∙ το σίγουρο πάντως είναι, πως η διακόσμηση της μιζέριας, με ολίγη διανόηση δίπλα στους υποτακτικούς, πάντα ήταν κακόγουστη.

*από την Κυριακάτικη ΑΥΓΗ 30.12.2007

Συναυλία Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών στο Μουσείο Ακρόπολης στις 31 Οκτωβρίου 2017

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ // ΕΚΔΗΛΩΣΗ Το Μουσείο Ακρόπολης και η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών αποχαιρετούν τη θερινή περίοδο με το Κουαρτέτο Εγχόρδ...